... davranışların aşırıya kaçtığı anlarda insanın şiddetle gerilen doğası öyle trajik bir ifadeye bürünür ki bunu genellikle ne bir resim ne de bir söz yıldırım düşmesine benzer bir güçle aktarabilir.
"Ama neyim. Bir insan mıyım? Eğer seçme hakkım olsa bir insan olmak ister miydim? Kesin olan tek şey var ki insan varlığı hakikate ve kendi benliğinin tasdikine yönelik boşuna bir arayışla şekillenen; çelişkilerden, korkulardan, ümitlerden, özlemlerden oluşan çözülmesi imkansız bir düğümdür."
Bütün çocuklar karanlıktan korkar.
Karanlık, içinde insanı yakalayıp sessizce yiyen canavarların olduğu, kapıları ve pencereleri olmayan bi odadır.
Ama ben sadece kendi karanlığımdan, yani gözlerimin içindeki karanlıktan korkuyorum.