Nerdesin? Günler var ki beni aramadın, yazmadın. Senden gelecek bir mektubu bekledim boşuna. Önceleri içim umutla dolu, postacının kapımı çalmasını bekledim. Satırlarınla aydınlanmasını bekledim bu karanlığın. Saatler saatleri, günler günleri kovaladı. Gitgide büyüdü verdiğin yalnızlık, yüreğim kahırla doldu. Ümit etmenin mutlu heyecanları, yerini tarifsiz bir hüzne bıraktı. Kocaman, kalabalık bir şehirde yapayalnız kaldım işte.
Nerdesin?
"Sen bilirsin yine de. Uyu yine istersen,
Vatan yalan, millet boş, onur palavra dersen.
Bir gün -öz oğlun bile- bir yiğitlik beklersen,
"Ya sen neden yaşadın" demesin de ne desin?
Yetmedi mi bu gaflet -bir isyan et- nerdesin?"