Hikâyeyi alıp yemek masanıza yatırır, göğsüne bir neşter vurup içini açarsanız, can damarının tema olduğunu görürsünüz. Tema, hikâyenin soğumuş cesedine hayat verir; ölü ağaçların yaprakları arasından uzanır, teninize işler ve uzun pençe misali parmaklarını kalbinize geçirir.
Dışı tenha insanın, içi mahşer
Işığım kara kara yandı
Bir ince işmar, can damarıma neşter
Kirpik geldi ruha dayandı
Ecelime susattı iksir gözler
Zifir gözler
Kâfir gözler