Ve Fahri ismi çölün atasözlerine karıştı. Bedevi yalakta su içirirken hayvanının ürktüğünü görünce, hayvanına bağırır: "Ne o yalakta Fahri'yi mi gördün" diye hırsla dürter hayvanı ...
Sarıkamış'ta doksan bin asker donarak ölürken, aynı anda çölde on binlerce askerimiz güneşten kavrularak ölüyordu.
Bankaları boşaltanlar, çekirge yiyerek çöl ortasında ölmüş İstanbul, Edirne, Tokat doğumlu 16 yaşındaki bu çocukların hikayelerini biliyorlar mı? Hepsi gitti, bir, "kışlanın önünde redif sesi var, bakın çantasına acep nesi var" türküsü yadigar kaldı bize. Güneş altında ölmüş on altı yaşındaki askerlerimizin kurumuş kemiklerinden sam yeli girip ney gibi ses verdi bütün tarihimize. Bu inanılmaz melodiyi Türk halkının yüreğine işte bu askerlerin kurumuş kemiklerine kaval gibi giren çöl rüzgarları kazıdı. .. Tarihimizde hiçbir türkü, Türk halkının üstünde bu denli ilahi, derin bir etki bırakamadı.
Redif demek, acemi birliğinden gelip, kıtalara dağılmakta olan asker demek. Ancak, gün geçtikçe asker tükendi, "redif" demek küçük askerler demek oldu ... Küçücük askerdiler, bu yüzden çölde, "karagöz" tek tesellileri, oyuncakları idi... Fahri Paşalar, Mustafa Kemaller, çöllerde (küçük askerlerin) redif seslerini o kadar çok duydular ki, Cumhuriyet kurulduğunda akıllarına ilk gelen bir çocuk bayramı ilan etmek oldu .
Sayfa 35
Ulu Tanrım, akıl ermez sırrına,
Bin bir ismi hakta pinhan edersin.
İçirirsin sabrın peymanesini,
Hikmetini sonra ayân edersin.
Gizlenirsin bir nüvenin içinde,
Âdemin de şeytanın da cinin de,
Her milletin ayrı ayrı dininde
Şirke, küfre, raybi bürhan edersin.
Aşk olursun, gönlümüzü yakarsın,
Leyla olur, karşımıza çıkarsın,
Rakip olur canımızı sıkarsın,
Vuslatını bize hicran edersin.
Bozuktur düzenin, olmazsın akort,
Tavşana kaç dersin tazıya aport,
Haham, papaz, hoca ettikçe zart zurt,
Alay eder güler, isyan edersin.
Sen indirdin yere şu dört kitabı,
Ayrı ayrı her birinin hisabı,
Her bir dinin sensin putu, mihrabı,
Yalanına kendin iman edersin.
Reklam
Bir yücenin eliyle dokunacağı bir arp mı, yoksa nefesini üfleyebileceği bir ney miyim? Sessizliklerin peşine düşen ben, sessizliklerde nasıl bir hazine buldum ki bu sessizliği başkalarına da güvenle dağıtabileyim?
insan bırakmaz sevdiğini sevmek insanı bırakır
kalırsa gözlerinin elinde yaldızı belki kalır
ney üşür kanûn pırıldar udlar oldukça karanlıktır
nasıl da sevdim ne iştir bilmeden sevmeyi
........ BİLMEDÜM, BİLEMEDİM
1 Dilberi ağyâr ile yâr olmayınca bilmedüm
Ol güli ben hem-dem-i hâr olmayınca bilmedüm
2 Sîne döğüp def gibi feryâd u zârun n’idügin
Çeng-i gamda ney gibi zâr olmayınca bilmedüm
3 Kâküli sevdâsına dil baālayanlar hâlini
Bend-i zülfine giriftâr olmayınca bilmedüm
4 Niceler âvâre olduāın habâb-ı mey gibi
Câm-ı la'line hevâ-dâr olmayınca bilmedüm
5 Bister-i gamda yatan bîmâr derdin Sebzîyâ
Gözleri sihriyle bîmâr olmayınca bilmedüm
AzərbaycanŞiir
Tarixin var milyon ildi, min ildi,
Yaşın ulu, bu dünyadan əzəldi.
Bayrağında ay-ulduzun gözəldi,
Günəş nurlu, ay çöhrəli sonamsan,
Azərbaycan - ilk sevgilim, anamsan!..
Şuşa qəlbin, Bakı sənin baş tacın,
Türkiyədir doğma, əziz qardaşın.
Müqəddəsdir Vətən adlı savaşın,
Yenilməyən şanlı zəfər ordumsan.
Azərbaycan - elim, günüm, yurdumsan!
Tanrı verən bir cənnətdir hər yanın
Mil-muğanın, Qarabağın, Şirvanın.
Uzaqlardan eşidilir ad-sanın,
Telli sazım, ney kamanım, tarımsan
Azərbaycan bir vəfalı yarımsan!.
Göy Xəzərin, Arazın var, Kürün var.
Şəfa verən ocağın var, pirin var.
Ən şərəfli sıralarda yerin var,
Azərbaycan-bir pozulmaz andımsan,
Var-dövlətim, şan-şöhrətim, adımsan!
Son mənzilim, ilk ünvanım, beşiyim,
Reklam
Reklam