Erzurumlu İbrahim Hakkı
Dünyaya geldim gitmeye
İlm ile hilme yetmeye
Aşk ile an seyretmeye
Ben in ü anı neylerem
Mülk-i bekâdan geçmişem fâni cihânı neylerem
Ben dost cemâlin görmüşem hûr u cinânı neylerem.
-Yunus Emre, Gazel, s.433-
Reklam
İsmail'im Hakk yolunda,
canımı kurban eylerem.
çünkü bu can kurban imiş.
koçu, kurbanı neylerem ?
Can ellerinden gelmişem, fâni mekânı neylerem
Ol mülke meylim salmışam, ben bu cihanı neylerem.
Dünyaya geldim gitmeye, ilm ile hilme yetmeye
Aşk ile ân seyretmeye, ben în ü ânı neylerem.
Devr-i zamandan doymuşam, kevn ü fesâdı koymuşam
Darü’l-emânı duymuşam, bu sicn-i cânı neylerem.
Hep itibarı atmışam, âşıklığa el katmışam
Ben nefsi dosta satmışam, bu düşmanânı neylerem.
Aşkın şarabın içmişem, dil gülşenine göçmüşem
Ben varlığımdan geçmişem, nam ü nişânı neylerem.
Aşkı tabîbim kılmışam, derdinde derman bulmuşam
Ben lübb-i hikmet bilmişem, Yunaniyânı neylerem.
Enfâs-ı aşkı dârikem, mâl ü menâli târikem
Genc-i nihâne mâlikem, nakd-i revânı neylerem.
Taht-ı tevekkül bulmuşam, mülk-i kanaat almışam
Mahfîce sultan olmuşam, câh-ı âyânı neylerem.
Her ne gelirse yahşidir, zira o dostun bahşıdır
Çün cümle ânın işidir, ben bed-gümânı neylerem.
Olmuş ânınla kalmışam, ayn-ı hayata dalmışam
Kendim bilip kâm almışam, vehm ü hayâli neylerem.
Ben neylerem bu genci saña ʿarż idüp senüñ
ʿİlm ile çün ḫazine-i ḳalbüñde var genc
Reklam
Reklam