Lyla, bilim dünyasında kariyerinde çıkmaza girmiş genç bir virologdur. Erkek arkadaşı Nico ise oyunculuk hayallerinin peşinden koşmaktadır. Nico’nun isteğiyle, istemeyerek de olsa “Mükemmel Çift” adlı yeni bir reality yarışmasına katılmayı kabul ederler.
Yarışma, Hint Okyanusu’ndaki ıssız ve lüks bir adada çekilecektir. Başlangıçta her şey tropik bir tatil gibi görünür; güneş, deniz, romantik villalar ve büyük ödül…
Ancak yarışmanın ilk gecesinde adayı vuran şiddetli bir fırtına, tüm planları altüst eder. Dış dünyayla bağlantıları kesilen yarışmacılar için artık mesele yarışmayı kazanmak değil, hayatta kalmaktır. Azalan yiyecek ve su, artan korku, güvensizlik ve insanlar arasındaki güç mücadelesi adayı giderek daha tehlikeli bir yere dönüştürür.
Başlangıçta reality show atmosferi hâkim olsa da, kısa süre sonra roman psikolojik gerilim ve hayatta kalma mücadelesine dönüşüyor. Hikâye ilerledikçe karakterlerin gerçek yüzleri ortaya çıkıyor; dostluk, aşk ve sadakat sürekli sınanıyor
Puan vermedi·140 syf.·
2026 4. kitabı
Kitabın son sayfasını kapattığımda aklımda keskin bir olay örgüsü ya da baskın bir karakter kalmadı. Daha çok, içime yerleşen ve orada genişleyen bir duygu kaldı. Sanki uzun zamandır uğramadığım eski dostların evine kısa süreliğine misafir olmuş, çaylarını içmiş ve odadaki havayı soluyup hiçbir iz bırakmadan, sessizce çıkıp gitmişim gibi...
Okuru spot ışıklarının altında, hikayelerin tam merkezine oturtmuyor; aksine, hafifçe aralanmış bir kapının eşiğinden içeri bakmamıza izin veriyor.
Kesmez'in öykülerinde karakterler genellikle hayatlarının o büyük, sarsıcı dönüm noktalarında değillerdir. Dışarıdan bakıldığında son derece sıradan, gürültüsüz günler yaşarlar. Fakat yazarın asıl büyüsü ve dehası da bu sıradanlığın içine gizlenmiş olan o görünmez ağırlığı bulup çıkarmakta yatıyor. Bir insanın yıllardır sırtında taşıdığı ama kimseye göstermediği bir kırgınlık, artık konforlu bir alışkanlığa dönüşmüş bir yalnızlık ya da bir daha asla geri dönmeyeceğini bildiği bir geçmişe duyduğu o ince sızı... Öyküler, eylemlerden ziyade bu köklü duyguların etrafında sabırla dolaşıyor.
Kitabı okurken beni en çok yakalayan detay, karakterlerin başkalarıyla çatışmaktan ziyade, en çok kendileriyle uğraşıyor olmasıydı. Bu öykülerde geçmiş; yaşanıp bitmiş bir hatıralar albümü değil, zihinde hâlâ canlılığını koruyan hiç kesilmeyen bir iç konuşma gibi duruyor. Karakterlerin hiçbirinin tamamen kapatamadığı hesaplar, tam anlamıyla vedalaşamadığı insanlar var. Bu yüzden satır aralarında hep o tanıdık eksiklik hissi dolaşıyor. Ancak Kesmez, bu eksikliği karamsar ya da yıkıcı bir yerden kurmuyor; onu insan olmanın, büyümenin ve yaşamanın en doğal, en yalın parçası olarak kabulleniyor.
Yazarın dili de tıpkı anlattığı hayatlar gibi mütevazı. Cümleler dikkat çekmeye çalışmıyor, okura edebi bir şov
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
AnalysisDuygu ve Düşünce
Fistly,I want to express some doubts about the reliability of the narrator, Nick Carraway, who tells the life of the main character, Jay Gatsby, from his own perspective because Nick sometimes praises Gatsby and sometimes expresses critical thoughts about him. This situation shows that the narrator is not completely objective and tells the story according to his own feelings.
Secondly, we see the American Dream theme from the beginning to the end of the story. The American Dream is the belief that no matter which social class people come from, they can become rich and successful through hard work. This thought is Jay Gatsby’s main motivation. His obsessive love for Daisy Buchanan and his hope that she will return to him one day lead him to work harder and do everything he can to become rich. The novel conveys this hope through the symbol of the green light. The green light comes from Daisy’s house, and when Gatsby looks at it, he sees his dreams and hopes. So the green light shows Gatsby’s dreams and the future he wants, and it also shows how unreachable the American Dream can be.
In addition, Jay Gatsby organizes big and flashy parties to prove his wealth and to show it to Daisy Buchanan. However, this situation did not affect either Daisy or the other people. Because society was divided into two parts: “new money” (people who became rich later) and “old money” (people who inherited their wealth). Although Gatsby became rich through his own efforts, he was not appreciated and was even despised by society. Therefore, Daisy did not choose to be with him. This situation shows that for Daisy, social status and wealth were more important than love.
Finally, Jay Gatsby was left alone at the end of his life despite his struggles. Nearly nobody came to his funeral. This
Mezarın Çağrısı isimli esere dair1000Kitap
Dört tane ceset, bir seri katil ve sekiz sene sonra tekrardan açılan defterler ... Simon Beckett'in Mezarın Çağrısı isimli eseri; seri katil olan Jerome Monk'un dört cinayetten sekiz sene sonra firar edip sekiz sene önceki soruşturmalarda yer alan görevli kişileri hedef almasını konu ediniyor.
Konu böyle görünse de aslında eser okundukça durumun böyle olmadığı anlaşılıyor. Yani eser oldukça ters köşelerle dolu. Yazar bu ters köşeleri son ana kadar olayın heyecanını kaçırmadan gizlemede oldukça başarılı.
Polisiye roman seven bir okur olarak önceki okuduğum kitaplardan olan Aile İçi Cinayet kitabının bana polisiye türüne ilişkin yaşattığı farklılığı bu kitap da bana yaşattı. Ancak aynı farklılık değil.
Normalde benim bildiğim ve ağırlıkla denk geldiğim; polisiye kitaplarda olay yaşanır ve olay çok geçmeden çözülür. Aile İçi Cinayet kitabı 20 sene önceki bir olayı reality show tadında sunarak bir farklılık yaşatırken Mezarın Çağrısı adlı eser sekiz sene önce yaşanan olaylar ve bu olaylarla bağlantılı bir biçimde 8 sene sonra yaşanan yeni olayları sunarak bana bir farklılık deneyimletti. Yani hem geçmiş bir polisiye olay hem de taze görece şimdi yaşanmış polisiye olayları bir arada ele alarak bana farklılık deneyimi sağladı. Yazar bu farklılığı yansıtmada çok başarılı olduğu kanısındayım.
Eserin güçlü yanlarından bir diğeri ise sadece olay odaklı değil, durumsal yönünün de olması ve karakterlerin psikolojik durumlarını ele almasıydı.
Esere ilişkin eleştirim ise kapağa yönelik. Kapaktaki mezar vurgusu güzel ama eserin katmanlı ve sürprizli yapısını vurgulayabilecek başka öğelerde olabilirdi bence. Yani kapağı sade bulduğumu söylemeliyim.
Eser polisiye anlamda beklediğim seviyede olaya ilişkin detayı içeriyordu ve detaylar mantıklı ve başarılı bir sırada
Büyü Dükkanı1000Kitap
Puan vermedi·118 syf.··
Beğendi
·2025 87. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 17 Aralık 2025 23:04
Yeşim Türköz'ün Büyü Dükkanı,psikodramanın klasik "Magic Shop" tekniğinden esinlenerek yazılmış, kısa ama oldukça etkileyici bir kitap. İnce bir hacme sahip olmasına rağmen, her öyküsü derin bir sorgulama alanı açıyor ve okuyanı kendi istekleriyle, değerleriyle yüzleştiriyor.
Kitap, gizemli bir vadide bulunan efsanevi bir dükkân etrafında dönüyor. Bu dükkânda her türlü "mucize" satılıyor: Gençlik, büyük bir aşk, sonsuz şans, korkusuzluk, şöhret, geçmişin değiştirilmesi... Dükkânı işleten yaşlı, bilge satıcı ise müşterilere hiçbir zaman doğrudan istediklerini vermiyor. Çünkü ödeme para değil; bedel, kişinin hayatından bir parça oluyor: Bir duygu, bir yetenek, bir özellik, bir anı ya da bir ilişki.
Her öykü, bir müşterinin dükkâna gelişi ve satıcıyla yaptığı pazarlık üzerine kurulu. Bu diyaloglar sırasında kişi, aslında neyi gerçekten istediğini ve bunun kendisine mutluluk getirip getirmeyeceğini sorgulamaya başlıyor. Çoğu zaman bedel duyulduğunda vazgeçiliyor; çünkü anlaşılıyor ki, ellerinde olanlar zaten en kıymetli olan. Bazıları ise hiç alışveriş yapmadan, ama büyük bir farkındalıkla ayrılıyor dükkândan.
Kitabın en güçlü yanı, masalsı ve sade anlatımıyla ağır psikolojik temaları hafifletmesi. Altta yatan mesaj oldukça net: İnsan çoğu zaman ulaşılmaz sandığı şeylerin peşinde koşarken, yanındaki güzellikleri görmezden geliyor. Bir öyküde geçen şu ifade bu fikri çok güzel özetliyor: "Gülleri koklamak uğruna yerdeki papatyaları eziyorsunuz; ama ne papatyaların farkına varıyorsunuz ne de gülleri gerçekten koklayabiliyorsunuz."
Psikolojiye, özellikle psikodramaya ilgi duyanlar için ekstra anlamlı bir okuma. Aynı zamanda kişisel gelişim kitaplarından sıkılanlar için ideal; çünkü doğrudan öğüt vermiyor, hikâyelerle düşündürüyor. Okuyanı rahatsız etmeden, nazikçe
It is a book of twelve short stories. It uses some old stories, legends, and spirits to tell its tales.
Right from the start, the writer takes you in the story. She uses a nice way of telling stories.
The stories are also like lessons. The people and as a reader in the stories you learn something which I don't like recently. I'm tired of the books which try to teach or give a message directly.
It is kind of helpful that she puts the setting and history of the time before and inside each story. This helps readers who do not know the background to understand everything better.
