Öte yandan, gözlerimin içine bakan gözlerinin derinliklerindeki tutku ve hüznü, şiirsellik ve umut ışıltılarını, umarsızlığın karaltılarını ve bu dünyanın ötesine uzanan düşüncelerini okuyabiliyordum.
Haz acı ve utançla yaklaştı,
Zambaklardan bir taçla geldi hüzün.
Haz güzelim güneşi gösteriyordu.
Sevgili İsa, bilsen, ne hoş parlıyordu!
Hüzün, o bitik eliyle,
Sevgili İsa, seni işaret ediyordu!