"Hastalıkları, bedenimizin bir 'hatası' ya da biyolojik bir 'arıza' olarak görmeye o kadar alışkınız ki, asıl büyük resmi kaçırıyoruz. İçinde yaşadığımız, stresin, yalnızlaşmanın ve sürekli rekabetin yüceltildiği bu sözde 'normal' kültür, aslında insan doğasının en temel ihtiyaçlarına -şefkatli bağlara, anlama ve dinlenmeye- taban tabana zıttır. Dolayısıyla, bedenin ve zihnin bu toksik ortama kronik hastalıklar, depresyon veya anksiyete ile isyan etmesi bir anormallik değildir; tam aksine, son derece anormal ve doğal olmayan bir yaşam biçimine karşı bedenin verdiği son derece mantıklı ve 'normal' bir tepkidir."
“Aklınızı kaybetmenize neden olacak şeyler vardır ya da kaybedecek aklımız yoktur."
Anormal bir duruma gösterilen anormal bir tepki normal bir davranıştır.
Sanırım "Mantığını kaybetmene yol açan şeyler vardır ya da kaybedecek bir mantığın yoktur" diyen Lessing'di. Anormal duruma anormal bir tepki normal davranıştır. Hatta biz psikiyatrlar, insanların hastaneye kapatılmak gibi anormal durumlara yönelik tepkilerinin anormalliğini normalliğinin ölçütleri olarak değerlendiririz. Toplama kamplarına gönderilen bir insanın tepkisi de zihnin anormal bir durumunu yansıtır ancak nesnel olarak değerlendirildiğinde verili koşullara karşı normal ve daha sonra göreceğimiz gibi tipik bir yanıttır.
"Anormal duruma anormal bir tepki normal davranıştır."
Birçok insan, normal ve normaldışı davranışların kesin bir sınırla ayrıldığı ve bir yanda normal kişiler, diğer yanda da hasta kişiler olduğu sanısındadır. Oysa bilimsel açıdan, normal ve normaldışı davranışların ayrımını yaparken kullanılabilecek belirli bir ölçüt yoktur.
"Mantığını kaybetmene yol açan şeyler vardır ya da kaybedecek bir mantığın yoktur"
Anormal duruma anormal bir tepki normal davranıştır.