cumhuriyetin ilk günleri gibiydi yüzün.
kalktım sonra bir aşağı bir yukarı dolaştım
iiirler okudum şiirlerdeki yaşa geldim
karanfil sakız kokan soluğunu üstümde duydum
eskitiyorum eskitiyorum kalıyor ne kadar güzel olduğun.
İlhan Berk
burada her şey o kadar yoksul ve umutsuz ki insan senin gibi bir şey istemeyi bile unutabilir. insan burada yaşamayı değil, ölmeyi düşleyebilir yalnızca...
albayım bu oyun çok ciddi; bakın ben bile ağlıyorum. imkansızlık duvarının önünde ağlıyorum. bu duvar beni çıldırtıyor albayım. başımı, bu duvara vurup parçalamak istiyorum. başım ağrıyor albayım; biraz yürümek, biraz kendime gelmek istiyorum. şimdi ne olacak albayım?