Yaşar Kemal’in Yılanı Öldürseler kitabını okurken insan sadece bir hikâyenin değil bir kaderin içine düşüyor. Kitap, adeta insanın yüreğine dokunan cümlelerle örülmüş. Sayfaları çevirirken bazen gözlerimin altını çizdiğim satırlarda uzun uzun takıldığımı fark ettim. En çok da şu cümle kaldı içimde:
“Bu dünyada halim yaman.”
Kısacık ama ağır bir söz. Bir insanın çaresizliğini, yükünü, dünyaya tutunamayışını böyle yalın ama tok bir dille ifade etmek çok sarsıcı. Okurken köyün dar sokaklarında, törelerin gölgesinde sıkışıp kalmış insanların nefesini hissettim.
Yaşar Kemal, bu romanda sadece bir çocuğun, bir annenin, bir köyün hikâyesini anlatmıyor. Bir toplumun vicdanına, töreyle insan arasındaki kanlı çatışmaya ayna tutuyor.
Benim için Yılanı Öldürseler kolay okunan bir kitap değildi çünkü okudukça ruhunuza bir şey dokunuyor. Hâlâ içimde dönüp dolaşan o cümleyle kalıyorum:
“Bu dünyada halim yaman.”