"Bazen bu umutlar kalbimin kapısını çaldıklarında içimdeki kapının konuksever olmayan demir sürgüsü kapatılıyor. Umutlar bu şekilde reddedildiğinde bazen kederli gözyaşları akıyordu;ama yapacak bir şey yoktu,böyle misafirlere yer sağlayamazdım. Haddini aşmanın zayıflığı ve günahından dehşetle korkuyordum."