Her şey hiçbir şeydir…
Her şeyin hiçbir şey olduğu bir dünyada, Rıdvan birtakım mektuplar almaya başlar; “Herkesin her şeyi içinde biriktirdiği zamanlar; 2. Dünya savaşı zamanı yaşayan 2 kız kardeşin 1960’lar civarı birbirlerine yazdıkları mektuplar. “Ne dersin kardeşim, belki hayat çok kapılı bir han değildir, belki aynı zamanda yaşamış iki kadının kaderi üç aşağı beş yukarı aynı yollardan yürümektir.”
Peki bu mektupta yazanlar gerçek mi? Hayal mi? Farkeder mi?
Nermin Yıldırım’dan okuduğum 2.kitaptı. ‘Dokunmadan’ı çok beğenmiştim, bence bu kitabı da bir o kadar etkileyiciydi. Gönülden tavsiye ediyorum.
”Ona göre saçlar akla ve kalbe tutulan aynalar gibiydi. Mesela kafamız karışıksa, aklımızdan geçenler yüregimizi acıtıyorsa, o kafayı çevreleyen saçtan da hayır gelmezdi. Bir kere kederle kavruldu mu en mahir kuaförün elinde bile bir seye benzemezdi. Bu durumda kesilmesi elzemdi. Aksi takdirde ne saç düzelir ne de sahibi hafiflerdi. Ama mutluysak, aklımızla yüreğimiz arasında bastıkça gıcırdamayan, sağlam köprüler kurmuşsak, o zaman saçlarımız da canlanıp ışıldardı. Kafamızın dışı daima içiyle bağlantılıydı. Hülasa saçın dilini çözmek, sözüne itibar etmek lazımdı.”
•
•
#nerminyıldırım #neokudum #kitap #kitapönerisi #kitapalıntıları
Doğunun Prangaları Arasında Bir Kadın ve ŞairAlıntı
Puan vermedi·104 syf.·
2026 6. kitabı
Furuğ’un dizelerinde gezinmek, insanın kendi içsel karanlığıyla yaptığı o en dürüst, en amansız hesaplaşmaya şahitlik etmek gibi. Onu sadece Doğu’nun prangalarını kırmış muhalif bir kadın figür olarak okumak, içindeki o muazzam varoluşçu derinliği ıskalamak olur; çünkü onun meselesi toplumsal sınırların çok ötesinde, doğrudan var olmanın ve o varoluşun getirdiği kaçınılmaz yalnızlığın ağırlığıyla ilgili. Keder, onun kelimelerinde gelip geçici bir sitem değil, adeta bir hayat metoduna dönüşüyor; acıyı bir mağlubiyet gibi değil, bu hoyrat dünyada hala hissedebilen, hala canlı kalan o asil ve yaralı yanımızın tek kanıtı olarak fırlatıyor yüzümüze. Sayfalardan sızan o çürüyen bahçeler, ağır aksak akan nehirler ve geceye sığınan sessizlik alelade birer tasvir değil; modern insanın o bitmek bilmeyen köksüzlük sancısının, anlam arayışının edebi birer izdüşümü. Kalabalıkların gürültüsünden kaçıp kendi asil inzivasına çekilenlerin, dünyayı felsefi bir melankoliyle göğüsleyenlerin ruhuna dokunuyor Furuğ; ve insan onun hüznüne ortak oldukça, zamana ve yok oluşa direnen o zamansız uçuşun tam ortasında buluyor kendini.
Kederli İpek bir oturuşta okunup bitirilecek, sabun köpüğü metinlerden değil. Her dizede durup düşünmeyi, o kederin sızısını içimizde hissetmeyi gerektiriyor. Furuğ Ferruhzad, erken biten yaşamına rağmen, bıraktığı bu mirasla zamana meydan okumaya devam ediyor. Başucumda her zaman kendine yer bulacak, dönüp dönüp sığınacağım bir liman bu kitap.
Kederli İpek bir oturuşta okunup bitirilecek, sabun köpüğü metinlerden değil. Her dizede durup düşünmeyi, o kederin sızısını içimizde hissetmeyi gerektiriyor. Furuğ Ferruhzad, erken biten yaşamına rağmen, bıraktığı bu mirasla zamana meydan okumaya devam ediyor. Başucumda her zaman kendine yer bulacak, dönüp dönüp sığınacağım bir liman bu kitap.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Maziden kalan okumalardan…”İlk inceleme bana ait olduEdebiyat
ESKİ İSTANBUL'DAN YAPRAKLAR
REŞİD HALİD GÖNÇ
(Yitip giden, ruhunu kaybeden İstanbul'a bir ağıt)
Yazar; İstanbul geleneklerinin yaşandığı bir konakta doğmuş, ailesinden aldığı asalet ve nezaketi ömrünün sonuna kadar muhafaza etmiş bir basın emekçisidir.
Reşid Halid, bu eserde Osmanlı döneminin İstanbul'una ait gözlemlerini anlatmaktadır. Konak, köşk hayatındaki yaşam ve buradaki insanların ilişkileri, Ramazan iftarları, geceleri, adetleri, eğlenceleri..., saz ve söz alemleri, sünnet düğünleri, meyveleri ile meşhur bağlar ve bahçeler, gündelik hayattan kesitler, eğlence şekilleri, eski İstanbul'da şıklığı ile öne çıkan kimselerin alışveriş ettikleri mağazalar gibi tespitler mevcuttur.
Basın tarihinde silinmez izler bırakan fakat zamanla unutulan yazar, mazinin saf, samimi hatıralarını okuyucuya tatlı üslubuyla anlatırken çocukluk günlerinin masum zamanlarıyla kendisinde avutur. Büyülü bir masal dünyasını anımsayan yazar, yaşlılığın yalnızlığında ömrünün son yıllarını geçirir.
Okurken en çok hoşuma giden eski adetler, Paşa ve sultanların hususi hayatlarına dair bilgiler ve mehtap alemleri oldu.
Hızla akıp giden modern hayatın arasında tamamen yitirdiğimiz o eski zarafete, o 'gönül gözüyle' yaşanan İstanbul estetiğine duyulan derin hasreti ruhumda her zaman hissederim.Reşid Halid'in satırlarında gezinirken, kaybolan koskoca bir medeniyetin son fısıltılarını duyar gibi oldum.
REŞİD HALİD RUHUN ŞAD OLSUN.
Eski İstanbul'dan Yapraklar 
Reşid Halid Gönç
Eski İstanbul'dan Yapraklar Reşid Halid Gönç
Persler, tarih boyunca büyük bir coğrafyada gelişen köklü bir halk ve medeniyettir. Antik çağda kurulan Ahameniş İmparatorluğu, Büyük Kiros ve I. Darius gibi hükümdarlar sayesinde geniş topraklara yayılmış ve farklı kültürleri bir arada yaşatmayı başarmıştır. Persler, mimari, edebiyat ve sanat alanında büyük eserler vermiş, özellikle Şehname gibi yapıtlarla kültürel miraslarını günümüze taşımıştır. Hoşgörüye dayalı yönetim anlayışları ve gelişmiş devlet teşkilatlarıyla bilinen Persler, dünya tarihine önemli katkılar sağlamış ve etkileri günümüzde bile hissedilen bir medeniyet oluşturmuştur.
Persler, yalnızca güçlü imparatorluklarıyla değil, aynı zamanda derin kültürel birikimleriyle de öne çıkan bir uygarlıktır. Bilim, sanat ve ticarette büyük gelişme göstermiş, saray kültürü ve şehir yaşamı zenginleşmiştir. Pers edebiyatı, dünya edebiyatında derin izler bırakmıştır. Mimari alanda ise görkemli saraylar ve bahçeler, estetik anlayışın ve doğayla kurulan uyumun bir göstergesi olmuştur. Günümüzde de Pers kültürü, dili, müziği ve gelenekleriyle yaşamaya devam ederek geçmiş ile bugün arasında güçlü bir bağ kurmaktadır.
Tüm bu zenginliklerinin yanında aynı zamanda tabii ki saraydaki çalkantılı yaşam, entrikalar ile de tarihe geçti. Kitap bu zemden hareketle Persler’le ilgili oldukça detaylı bir çalışma kapsamaktadır.
Kitap, Ahameniş Hanedanından başlayarak, imparatorluk kurmak, Pers olmak, imparatorluğun doruk noktası ve sonrası ile ilgili oldukça detaylı bir çalışmadan oluşmaktadır. Perslerle ilgili bu kadar detaylı bir kitap okumamıştım. Tarihin eski zamanlarından itibaren küçük bir topluluk olarak başlayıp, büyük süper güç olarak dünyaya hükmettiği günlere kadar yükselme ve yayılma aşamaları yolculuk yaparken, onlara ait sosyal, kültüler, ekonomik ve siyasi anlamda da
Bir toplum prototipi olan yaşlılar evinin derin hikayesi.
Yazarın, annesini kendi isteğiyle yaşlılar evine yerleştirmesiyle başlıyor kitap. Fakat yazar bağını koparmıyor o evden. Orada kalan diğer yaşlılarla, onların geçmişleriyle ve şimdiki halleriyle de bağ kuruyor. Bize orada kalanların herbirinin ayrı ayrı hikayesini anlatıyor. Anlatırken de annesiyle olan bağlarını güçlendiriyor.
.
Romanda anlatılan her karakter aslında toplumun bir kesminin kopyası gibi. Farklı statüden, farklı coğrafyalardan ve farklı toplum katmanlarından gelen insanlar küçük bir sosyoloji oluşturmuş yaşlılar evinde. Ve her biri kendi yaşamında bilerek ya da bilmeyerek yaptıkları hatalarıyla burada (yazarın aktarımıyla) yüzleşiyorlar sanki.
.
Romanda kimsenin ismi yok. Orada herkes, yazarın annesinin onlara taktığı isimleriyle varlar. Albay, kız kardeşler, bayan ip, bayan gümüş, bay sakallı, bayan kasımpatı, bay katikatür... Ve bu isimler de kendi durumlarını en iyi yansıtan isimler zaten.
.
Yazarın anlatım tekniğine ve özellikle kırgusuna bayıldım. En iyi romanı bu mudur bilmiyorum ama ben çok beğendim. Bu yılın en iyilerine yazdım. Bütün kitaplarını okurum
Kalemine o kadar hayranım ki kitabın bir yerinde bazı şeyleri tahmin etsem de sonunda yine şaşırtmayı başarıyor.
Ne Suad'a ne Rıdvan'a ben bu hikayede bir tek hayatını doya doya yaşayamayan Eliz'e, sevdiğine yardımcı olamayan Nevzat'a, küçücük yaşta görmek zorunda kaldıkları yüzünden Karin'e üzüleceğim.
