Bence Zülfü Livaneli’nin en iyi kitabı kitabı iki günde bitirdim .Kitabı ilk elime aldığımda bir biyografi zannettim  fakat öyle olmadı her sayfasını çevirdiğimde acaba ne olacak diye merak ettim ,  on kere de okusam sıkılmayacağım kitaplardan birisi oldu bence herkes okumalı o heyecanı ,o merakı ve zevki tatmalı. O kadar kitapta çizilecek cümleler var ki bir kaçını incelemenin içine dahil edeceğim;
Bazen insan o kadar eziliyor ki ,öfke bile duyamaz hale geliyor.
Ne mutlu cehaletin koruyucu rahmi içinde bir cenin gibi büzülüp yatanlara
Eylül, okumakta zorlandığım bir kaç defa yarım bırakıp sırf Türk edebiyatının ilk psikolojik romanı olduğu için tekrar tekrar şans verdiğim bir eser. Karakterlerin iç dünyası, vicdan çatışmaları ve bastırılmış duyguları başarılı bir şekilde yansıtılmış. Ancak romanı okurken en çok dikkatimi çeken iki unsur oldu.
İlki, oldukça yoğun betimlemeleriydi. Doğa, mekan ve ruh hallerini anlatan uzun tasvirler, dönemin edebiyat anlayışını yansıtsa da günümüz okuru için zaman zaman anlatının akışını yavaşlatıyor. Bu nedenle romana adapte olmam kolay olmadı.
İkincisi ise merkezindeki yasak aşktı. Romanda fiziksel bir aldatma yaşanmasa da evli bir kadın ile eşinin yakın arkadaşı arasında gelişen duygusal bağ, bana göre sadakatin ihlalidir. Çünkü sadakat yalnızca bedensel değil, duygusal bağlılığı da kapsar. Üstelik erkek karakterin kadının sadakatine hayran olurken aynı zamanda onu eşinden bile kıskanması, insanın arzuları karşısındaki çelişkisini güçlü biçimde ortaya koyuyor.
Sonuç olarak Eylül, psikolojik çözümlemeleriyle edebiyat tarihindeki yerini hak eden bir eser. Ancak yoğun betimlemeleri ve yasak aşkı merkeze alan konusu nedeniyle her okurda aynı etkiyi bırakmayabilir. Bir klasiği okumak her zaman onu sevmek anlamına gelmiyor; bazen değerini kabul ederken anlatmak istediği dünyaya mesafeli de kalabiliyoruz.
9/10
2026 47. kitabı
Tüm kayıplara, ayrılıklara, hüzünlere, yok oluşlara, acımasızlıklara, zamansızlıklara rağmen sıcacık bir kitaptı. Samimiydi. Tüm karakterler yaşananlar çok gerçekti. Okurken hep bir merak söz konusuydu. Peri ve Abdullah'ın etrafında birleşen hayatlar...Okurken ya şöyle olsaydı denilen yerler...Hayatın onlara getirdikleri ve onlardan götürdükleri üzerine düşünmeler. Hayatlarının geç döneminde de olsa kavuşmaları en güzeli. Masalsı bir roman. Duygularla bezenmiş, insanı içine alan.
Okumak şimdiye kısmetmiş, okuru bol olsun.
Hissettirdikleri çok derindi. Derinlik arayanlar, satırlarda kaybolmak isteyenler mutlaka okusun.
Bayağı mi bu kitapDuygu ve Düşünce
Kitabı yıllar önce okudum lisesi yıllarımdayken ,o zamanlar ne kadar duygulandırdım her sözüne, tam da ergenliğimdeki yoğun duygulara hitap ederdi . En çok hatırladığım söz : "Acıma sızdın , acımasızdın " gibi sözlerdi . Kelime oyunu mu denir bilmem bu sözlere lakin şimdi bakıyorum da bana komik ve bayağı geliyor ama işte o zamanlarda bana hitap ediyormuş demek ki .
Kitap zaten olay örgüsü sen çok hislerini betimeemekle geçiyor , bir terkediliş hikâyesi .
Yıllar sonra karşılaşınca bu kitapla inceleme yazmak istedim ergenlikte okuyan ama artık yetişkin birinin gözünden olsun istedim .
Diğer eklemek istediğimse şu anım : Bir gün arkadaşımla (iyi bir okuyucu olur kendisi ) lise yıllarından bahsederken lisede okunan kitaplardan açılmıştı konu ,onun lise yıllarını dünya ve Türk klasiklerini okuyarak geçirdiğini duyunca çok şaşırıp benimse sadece bu tarz kitaplar okumuş olmam beni biraz kitap konusunda cahil hissetrimisti . Aradan zaman geçti ve simdi bakıyorum da aslında geride sayilmazmisim ,benim o zamanlarda o duygusallığa ihtiyacım varmış hatta belki de anlaşılmaya benim gibi yoğun duygular hissedenlerin de duygularıni betimlemesine tanık olma ihtiyacım varmış . Demek istediğim şu : bu kitabı belki bayağı bulanlar olabilir lakin henüz 14 -17 yaşındasınız ve yoğun duygularınizin anlaşılmaya ihtiyacı varsa bu kitabi okumakla geride veya bayağı olmuyorsunuz . ( tabi her yaşta serbestsiniz) . Farklı tarzlara da ihtiyacıniz olunca geçiyorsunuz.
Herkese merhabalar :)
Eğer beni tiktokt da desteklemek isterseniz hesabım: @bookswithemir
3-4 kez tekrar tekrar animesine başlayıp gayet beğenmeme rağmen başına oturamadığım için bir türlü bitiremediğim o serinin sonunda mangasını okumaya karar verdim...
Umarım bu sefer bitirebileceğim :') Aslında izlerken de çok keyif almıştım fakat maalesef bir şeyler izlemek konusunda okumak kadar pek iyi değilim o yüzden mangasından devam edeceğim seriye en azından birkaç cilt ilerleyip o şekilde animesine geçmeyi düşünüyorum.
Animesinden de keyif almıştım aynı keyfi mangadan da aldım ki ayrıca manganın çizimlerine de bayıldım gerçekten çok güzel çizimleri.
geçmişe özlem
Daha önce bir çok 
Haruki Murakami kitabı okudum. Fakat içlerinde en beğendiğim eseri bu oldu. Kitap insanın hayatını, geçmişini ve geleceğini büyük soru işaretleri ile sorguluyor.
Fare karakterinin bilinmez varlığı, ikizlerin nereden gelip gittiği de meçhul. 
Pinball 1973 aslında geçmişte yaşanan olayların günümüze yansıması ve sonucunda çıkardığımız derslerle alakalı da insana mesajlar veriyor.
Immanuel Kant'ın 
Saf Aklın Eleştirisi isimli eserinden de çeşitli alegoriler var eserde. Felsefik, düşündürücü, nostaljik ve anlatımı ile bir çırpıda bitirebileceğiniz bir eser. Yitirilen benlik gibi kaybolan pinball makinelerinin de aslında insanın kendi benliğini yitirmesi değil mi hayatın kendisi. 10 üzerinden 10.
Haruki Murakami kitabı okudum. Fakat içlerinde en beğendiğim eseri bu oldu. Kitap insanın hayatını, geçmişini ve geleceğini büyük soru işaretleri ile sorguluyor.
Fare karakterinin bilinmez varlığı, ikizlerin nereden gelip gittiği de meçhul. Pinball 1973 aslında geçmişte yaşanan olayların günümüze yansıması ve sonucunda çıkardığımız derslerle alakalı da insana mesajlar veriyor.
Immanuel Kant'ın Saf Aklın Eleştirisi isimli eserinden de çeşitli alegoriler var eserde. Felsefik, düşündürücü, nostaljik ve anlatımı ile bir çırpıda bitirebileceğiniz bir eser. Yitirilen benlik gibi kaybolan pinball makinelerinin de aslında insanın kendi benliğini yitirmesi değil mi hayatın kendisi. 10 üzerinden 10.