Dünyanın döndüğü yönün tersine dönesim varmış;
her söylenene karşı gelesim varmış;
benzer yaştaki herkesin yaşıyor oluşuna isyan edesim varmış gibi karışık düşüncelere müteakiben,
içimde dipsiz bir öfke büyüyordu…
Önce isyan,sonra tövbe…
Bir süre böyle gitti.
Ona güç veren şey neydi? Bunu kesin olarak bilemeyiz. İçindeki o aksi şey mi? Bütün yalnız kızların hissettiği, bir taş kadar sert olan öfke mi?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Öfke ve yaratıcılık benimle çok iç içe geçmiş.”
“Ve içimde hâlâ geçmişten gelen çok öfke var.”
Sayfa 224 - Agora Kitaplığı
Biz, dünyanın üstüne kapanarak yaşayanlar. Otların, böceklerin, yağmurların yüz karasıyızdır. Duygumuzun dışındadır bulutlar, göçmen kuşlar, rüzgârın hayal yolları... Hayvanlardan tiksinerek insan oluruz! Aynalardan başka seyrangâhımız yoktur. Karşılıksız sunulan her şeyi aşağılarız. Hayranlık biricik tatminidir ruhumuzun. En fazla öfke uyandırır, başkalarının acıları. Küçümsemekten bir ihanetiz kendimize. Akşam, düşündürmez bizi. Uykularımızın yalnızlığı üşütmez. Ne kadar susarsak o kadar güçlüyüzdür. Hiçbir ayrılık boşluk yaratmaz bizde. Masalına bile katlananlayız sevmenin. Tek yaratıcı gücümüz hasettir. Büyük bir gururla taşırız duvarlarımızın tuğlalarını. Yüksek sesten bir pervaneyizdir, düşmanını dönüp duran. Bilmemek rahatlatır bizi. Yetinmek, alçaklığımızın en soylu dayanağıdır, bizi karşı koyma tehlikesinden kurtaran. Tapındığımızdan başka övüncümüz yoktur. Saygıyla kulluk arasında biricik beşiğimizdir yalan.
Sayfa 43
Friedrich NietzscheFelsefe
Korku ve zekâ. — Şimdilerde kesin bir biçimde öne sürülen siyah ten renginin nedeninin ışık ile bağlantılı olmadığı iddiası doğru ise, o zaman bu durum binlerce yıllık öfke nöbetlerinin (ve deri altı kanamalarının) bir birikimi olabilir mi acaba? Diğer daha zeki ırklarda ise aynı şekilde sık sık korkmanın ve korkudan rengin solması, sonuçta beyaz teni ortaya çıkarmış olamaz mı? Çünkü korkaklığın derecesi zekânın ölçeğidir: Ve şiddetli öfkeye kapılmanın da hayvanlığın pek uzakta olmadığının ve kendisini yeniden kabul ettirmek istediğinin bir göstergesi. — Gri—kahverengi belki de insanın ilk rengiydi, — biraz maymun ve ayı gibi bir şey, ne kadar doğru.
Kişinin körelmiş algılarına öyle geldiğinden bir hayvana "aptal" demek tam da insanın kibri ve küstahlığına uygun bir davranış.
