Öfkeyle değil, gülerek öldürür insan. Haydi, öldürelim ağırlığın ruhunu!
Yürümeyi öğrendim; o zamandan beri koşmaktan kaçınmıyorum. Uçmayı öğrendim; o zamandan o zamandan beri ayaklarımı yerden kesmek için biri beni itsin diye beklemiyorum.
Hafifim artık, uçuyorum şimdi, şimdi kendimde görüyorum kendimi, bir tanrı dans ediyor içimde şimdi.
"İnsan acelecidir.
Evet, geç ve güç öğrendim
Acele ede ede etmemeyi
Saati değil, vakti
Serden hayr doğacağını
Hayrdan şer
Öfkenin sevgiden vefalı olduğunu
Güzel olduğunu ölümün hayattan."