Şimdi insanın acıyı taşıma kapasitesinin sonsuz olduğunu düşünüyor.İnsan ezilinceye,ezilip incecik bir tabaka haline gelinceye hatta yok oluncaya kadar acıyı taşıyabiliyor.
Ev boşalınca annesinin yokluğu mutluluğun kaybı olarak kendini apaçık göstermiş. Işık aynı ışık olduğu halde salon loşmuş, gölgeler hayaletler gibi duvarlara yansıyormuş. Bloch salonda üçü sessizce oturmuşlar, günlerce.