Hayat tecrübelerimden yola çıkarak başkalarınınkiyle benim ruh halim arasında korkunç bir uçurumun olduğunu fark ettim. Bu yüzden mümkün olduğu kadar susmam,mümkün olduğu kadar düşüncelerimi kendime saklamam gerekiyor. Şimdi yazmaya karar vermemin tek nedeni de kendimi,gölgeme tanıtmak isteğidir; yazdıklarımı iştahla yutarak yok etmek isteyen duvardaki gölgeme.
İş insanı temizliyor, güzelleştiriyor, kendisi yapıyor, etrafıyla arasında bir yığın münasebet kuruyordu. Fakat iş aynı zamanda insanı zaptediyordu. Ne kadar abes ve manasız olursa olsun bir işin mesuliyetini alan ve benimseyen adam, ister istemez onun dairesinden çıkmıyor, onun mahpusu oluyordu. İnsan kaderinin ve tarihin büyük sırrı burada idi.