Olga hızla içeri girdi "Evleneceksiniz Tomy başka çarem yok. Veyna senin karın olacâk" o esnada Veyna da kapıda belirdi. Tomy doğruldu "A-asla böyle bir şey olmayacak." Veyna söze dahil oldu. "Tomy inadı kes de evlen benimle. Yoksaa bu yatakta geberip gideceksin"
"Bir ölüden farkım mı var sanıyorsun Veyna . Şimdi lütfen çık. Lütfen." Dedi Tomy sesi o kadar cılızdı ki Olga ağlamaklı oldu Veyna ise onu umursamadı bile "Tamam be ne halt edersen et ben Ferbinand'ın yanına gidiyorum" diyerek kapıyı sertçe kapayıp çıktı.
Tomy'nin bakışları Olga'yı buldu
"Gördün mü Olga? Bana yardım etmek için gelmişti değil mi ama bak gitti bile arkasına dahi bakmadı. Onunla ölsem de evlenmem ben Olga ölsem de"
"Ama neden Tomy neden?"diye bağırdı Olga
Tomy doğruldu sesi yüksekti bu kez
"Çünkü beni sevmiyor Olga sevmiyor. Bana hiç Ferbinand'a baktığı gibi bakmadı bana yeşil gözleri ona gülerken ki gibi gülmedi de bana tiksindi hep uzaklaştı benden.Ben ona adım attıkça o geri gitti. Ölüyorum Olga ölüyorum kemiklerim eriyor, beynim susmuyor.... Kalbim ise.... Cenazesini kaldırmaya başladı bile... Şimdi sen söyle ben nasıl evleneyim onunla. Öleceksem ölürüm yaşarsam yaşarım. Ama biliyorum ki o beni hiç sevmiyecek. Lütfen Olga lütfen.... "
"Ama..."diyecek oldu Olga Tomy araya girdi
"Yoruldum Olga çok yoruldum. Sadece başımı koyabileceğim bir omuzdu benim arzum ama tanrı bana bunu da bir gördü. Ölmek istiyorum... O beni istemediği gün öldüm gerçi de" diyip sonlarda alaycı bir gülümseme sundu Tomy
Olga ilk defa onu böyle görmüştü.... Bitkin, tükenmiş Aşık...