"Hepimiz bu dünyanın insanıydık, ama hiçbir zaman her yerde birden olamayacak, yaşamın yüceliğini tamamen, eşzamanlı kucaklayamayacaktık. Bir yere gidebilmek ancak başka bir yere veda etmekle mümkün olabildiğine göre, vardığımız yeni noktaya, kendi iç dünyamıza mahkum olacaktık hep..."
Bir yandan en mutlu, bir yandan en hüzünlü yıl. Mutluluk kısa sürer, tıpkı o bahar açıp solan nergisler ve Fulyalar gibi. Hüzün, her şeyi boğan ve babamın onlardan kurtuluş yok dediği inatçı otlar gibi uzun süre kalır.
"Olağanüstü ödüller ve olağanüstü emirler ver ki, bütün bir orduyu (adeta) tek bir asker gibi yönet. (Orduna) talımatlar ver, ancak asla planlarını açık etme; avantajlarını anlat, (fakat) tehlike ve zarardan bahsetme. Onları ölüm kalım savaşına it ki ardından hayatta kalabilsinler."