Bitti
Bir kitap daha bitirdim. Sayfaları senin yüzüne çarpa çarpa. Cümleleri sana haykıra haykıra. Sen yine bomboşsun karşımda. Aslında hiç yoksun, ben uyduruyorum varlığını. Varsan iyi olurdu, vardın iyiydin, gittin benide bitirdin.
Cümlelerim sana varmaz biliyorum. Ama kalbimi senden vardıramıyorum kendime. Kaç gece daha ağlamamı istiyorsun duygusuz duvarlara? Kaç gece daha iç çekeyim penceremden? Kaç gece daha açık bırakayım uykularımı arasına karış diye?
Sesimi duy artık. Aç bir aramalarımı. Sana söyleyecek, haykıracak çok şeyim var. Bir sürü sorum var sana. Yavaş yavaş unutuyorum ne soracağımı, ne söyleyeceğimi. Biliyorum garip geliyor ama seni bile unutmaya başladım biraz biraz. Saçlarının kokusu silindi burnumdan, yanaklarının yumuşaklığı kaydı ellerimden. Varlığın çekip gitti yanımdan. Varlığına bile şükrederken şimdi unutuyorum şükrediyorum.
Sanırım bitiyorsun bende. Bitme lütfen, bitmeden koş gel. Bitiremeden seni, yetiş bana n'olur. Uykularıma sensiz dalmak istemiyorum. Sabahlarıma senin günaydın çınlamaların olmadan uyanmak istemiyorum.
En küçük şeyi sana anlatayım yine. Bir kuş gördüğümü, bir çiçeğin pembeliğini, bir bulutun şeklini anlatıyım yine sana bıcır bıcır. Üzüldüğüm şeylere ağlayayım yine "Ağlama kurban olurum gözlerine." de bana. Bir kedi için mama alayım o yerken sana göstereyim. En ufak şeyde şımarım şapşal şapşal dolaşayım orda burda.
Bitirme seni bende. Son damlaların süzülüyor yanaklarımdan. Son sözlerin çıkıyor kulaklarımdan. Son kullandığın parfüm uçuyor üstümden. Bitme lütfen, alıştım ben senliğe. Sensizlik ağır geliyor bünyeme.
Bir gün daha bitti. Bir gece daha bitecek. Birazda sen biteceksin, birazda ben. Sen biterken bende yanıp kahrolurum. Her sabah uyanmamak üzere açarım gözlerimi. Sen biterken bende yaşamam dert etme.
Öyle bir
Reklam
Öyle durduk yere, herhangi bir makul bilinç akışı olmadan aklıma gelen şey; ışıklarda beklerken, küçük bir çingene kızın parmağıyla önümdeki aracın plakasındaki tozu silip sonra parmağını emmesi.
Ne kâğıt yeter ne kalem,
Mesut sanmam için kendimi.
Bunların hepsi... hepsi fasa fiso.
Ne takayım, ne tekneyim.
Öyle bir yerde olmalıyım,
Öyle bir yerde olmalıyım ki,
Ne karpuz kabuğu gibi,
Ne ışık, ne sis, ne buğu gibi...
İnsan gibi.
Çok dayanırım, savaşırım. Öyle çok savaşırım ki vazgeçemeyeceğime inanırsınız. Ama bir gün gelir karşıma otursanız, ağlasanız, bağırıp çağırsanız duymam. Kahve uzatsanız görmem, kalkıp çarpsam yanmam, acınızı bile duymam. Ben komple silerim, kafamdan yeryüzünden gözümün önünden silerim.
Reklam
Reklam