Birbirimize güvenmek zorundayız. Hayatta da öyle değil midir? İsan kimseye güvenmiyorsa neye sahiptir ki ?
"Ey sevgili! Hayalin gözümde, ismin dilimde, sarayın kalbimde... Peki ama nereye kayboldun?!. Gözlerim seni arıyor, hâlbuki gözbebeğimdesin; kalbim seni özlüyor, hâlbuki bağrımın içindesin. Kaybolup gittin desem kalbim beni doğrulamıyor. Çünkü sen onun içinde bir sır gibi kaldın, hiçbir yere ayrılmadın. Yok, gitmedin, hep yanımdasın desem, gözüm beni yalanlayacak. Şimdi doğru ile yalan arasında şaşkın kalakaldım. Bir kelebek rüyası mıdır gördüğüm? Eğer öyle ise kelebek senden yana kanatlarını çırpıyor. O halde, gönlümdeki yangına şahitlik ederek şu alevlerin içinde gülümseyen, şu gözyaşıma yansıyan hayalin ne vakit kelebeğe hakikat olacak?"
Sayfa 107
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
ÇocukFelsefe-Düşünce
Çocuğumun şapkamı veya çizmelerimi giymesini istememden daha çok istemiyorum onun beş kere beşin yirmi beş ettiğini bilmesini. Eğer beş kere beşin ne yaptığını bilmek istiyorsa, parmaklarıyla saysın. Onun küçük aklına gelince, bırakın dinlensin ve devinimsel beni uyanık kalsın. Yeterince sık olarak soracaktır "niçin" diye. Ama akla yatkın herhangi bir şeyden çok, güneşin niçin parladığını, erkeklerin niçin bıyıkları olduğunu veya otların niçin yeşil olduğunu sorar. Bir çocuğun sorularının çoğu yanıtlanabilir ve yanıtlanmalı da. Bunlar hiç mi hiç soru değildirler. Bunlar şaşkınlık ünlemleri, yarı kuşkuyla söylenmiş sözlerdir. Bir çocuk, "Otlar niçin yeşildir?" diye sorduğunda, "Gerçekten yeşil midir, yoksa bana mı öyle geliyor?" demek istiyordur aslında. Ve biz de huşu içinde klorofil hakkında gevezelik etmeye başlarız. Oh, ahmaklar, budalalar, bağışlanamaz baykuşlar!... “Otlar niçin yeşildir?” diye sorduğunda ne demek istediğini bazıları bilir. Bu arada, bu sorunun yanıtı, “Çünkü yeşildir”dir.
Öyle ya,üzüntünün olmadığı yer var mıdır?
AÇIKLIK-BAĞIMLILIKLARIMIZI GÖRMEKFelsefe ve Düşünce
Bu ufak zorunluluklar ve dürtüler sadece özgürlüğümüzü ve özerkliğimizi yavaş yavaş ortadan kaldırmakla kalmaz, aynı zamanda zihinsel netliğimizi de bulanıklaştırır. Hayatımızın kontrolünün elimizde olduğunu düşünürüz. Ama gerçekten de öyle midir? Bir bağımlının da söylediği gibi, bağımlılık "uzak durma özgürlüğüne yitirmektir."Gelin özgürlüğümüzü geri alalım.
Başlamak her zaman bir feveran değil midir, başka türlü olamayacağından dolayı atılan adımdır yürümek değil, tutunmaktır, kola girmek değil.
