Bir erkek için sevdiğini anlamak güzel bir keşiftir. Sanki yalnız seviyorum dese hemen iş olup bitiverir. Olağanüstü bir mucize olması için yalnız söylemesi yeter. Bana öyle geliyor ki, bir "sizi seviyorum" cümlesiyle aşklarını açıkça itiraf eden adamlar ya aldanıyor veya diğerlerini aldatıyorlar, bu ise daha fenadır.
Demiri nasıl tavında dövmek gerekiyorsa, çekiç darbelerini nasıl soğutmadan indirmek gerekiyorsa, her kelimeyi de öyle tam zamanında söylemek gerekiyordu. O anı geçirince söz soğuyor, katılaşıyor, insanın yüreğine taş gibi oturuyor ve bu ağırlığı kaldırıp atmak hiç de kolay olmuyordu.
Bana öyle geliyordu ki, hayallerim düşüncelerim ve dualarım benimle beraberdi. Bu karanlıkta yaşayan ve yatağımın etrafını kuşatan canlı varlıklar başımın üstünde kanatlarını açmış duruyorlardı. Ama fikirlerimin her biri onun fikriydi, nasıl ki, duyduklarımın her biri ondan geliyordu. Ben o zamanlar bunun sadece bir aşk olduğunu düşünmüyordum. Sanıyordum ki, bu hal daima devam edecek. Ben alacağıma karşılık kendinden bir parça bırakmak zorunda olmayacağım.