"Çocukları hayata hazırlamak ve şahsiyetlerinin gelişmesine yardımcı olmak maksadıyla, onlara değer verip ilgilenmek, onların seviyelerine uygun espriler yapmak, ‘yavrum, evlâdım, çocuğum’ diye hitap ederek gönüllerini almak, herhangi bir suç işlediklerinde cezalandırmadan önce konuşmalarına fırsat verip dinlemek, yaşlarına uygun görevler vererek sorumluluk sahibi olmalarına, özgüven kazanmalarına yardımcı olmak gibi hususlar da hadis-i şeriflerde öngörülen tavır ve davranışlardır. Çocuk terbiyesinde en önemli hususlardan biri de onların kendi öz kültürümüzü ve manevî değerlerimizi, en güzel yöntemlerle öğrenmelerini"öğrenmelerini ve iyice kavramalarını sağlamaktır. Onlara dinî ve millî değerlerimizi en tesirli biçimde kavratmanın yolu, bunları bizzat yaşamamızdır. Nesâî, es-Sünenü’l-Kübrâ, 8/165 (8876). Ayrıca..." -
- Imam Nesai Hadislerle Kadın Isretu'n Nisa 1 Cilt"
--
O kadar, kendinden başka kimseyi düşünmedin ki, ortalığı zulüm, yalan, haksızlık aldı götürdü, fakir fıkara bir ekmeğe muhtaç oldu da sen aldırmadın, görmezcelikten geldin... Zenginler, ağalar, beyler fakir fıkranın gözlerini oydular, derisini yüzdüler, diri diri kuyulara gömdüler, sen gene aldırmadın. Bir de öyle ata binmiş de, bulutların üstünde sanki adama benzer bir adammışsın gibi gert gert geriniyorsun...
Size yapılmasından hoşlanmadığınız bir şeyi başkalarına yapmayın; zevkleri sizinkiyle uyuşmayabilir.
Hayır, sevgin çoksa da büyük değil o kadar,
Benim kendi aşkımdır vermeyen uyku durak,
İşte öz sevgim, dirlik düzenliğimi bozar
Senin uğruna bana hep nöbet tutturarak.
Ben bekçinim, sen başka yerlerde uyanıksın:
Benden uzaksın, sana başkaları çok yakın.
