"İyimserler sonunda hakikatin kazanacağına inananilirler, ama bu dünyada o kadar çok şey insan çabasına ve cesaretine ihtiyaç gösteriyor ki, bu zorunlu olarak doğru olmayabilir. "
uç vermiş fılizleriz
büyürüz,
dilleniriz
/ b i z o l m a k t a n g e l i r g ü z e l l i ğ i m i z/
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Onun şiiri, küçük adamın ve orta halli vatandaşın günlük hayatından yola çıkarken, çocukluk dünyasına özlemi, Tanrı ve âhiret düşüncesini de ele alır.
Ölüm, Yunus Emre'den sonra şiirimizde ilk kez Ziya Osman'ın ilk dönem şiirlerinde korkulan bir şey olmaktan çıkar." (M. Miyasoğlu. Z. O. Saba, s.7).
Sayfa 174
Öleceğini hissetmek...
Z. Osman, isteği dışında Ankara'ya atanır, 1945 yılında memurluk hayatından ayrılır. 1945-1950 yılları arasında, İstanbul'da Milli Eğitim Basımevi Tashih Bürosu şefi olarak çalışır. Kalp krizi geçirir, bu yüzden işini bırakmak zorunda kalır (1950). Evinde, Varlık Yayınevi'nin işleriyle uğraşmaya devam eder. Ziya Osman, son şiirlerini (1947-1957) "Nefes Almak" adı altında toplar, ölümünden sonra yayınlanmak üzere bir zarfa koyar. Ölüm yılı için "195.." yazar, elliden sonra gelecek rakamı açık bırakır.
"Hangi yılsa o, hangi ayın hangi günü, Saati çalınca, gelince sıran."
("Ölmek Konusunda", Nefes Almak, s. 43) diyen şair,
"Başkaları var başka bir yerde Bırakıp gideceğim hepinizi" ("Başka", Nefes Almak, s. 36).
diyerek aramızdan ayrılır. 29 Ocak 1957'de Kadıköy'de ölür, Eyüp Sultan Aile Mezarlığı'na gömülür.
Sayfa 172
Zencinin orijinali zangî Farsçadır. Esasen “paslı” demektir, çünkü zang pastır. Arapçada ince /g/ sesi 8. yüzyıldan sonra /c/ye dönüşmüş olduğundan, Arapçası zancî olur. Farsça’da da muarreb, yani Arapça telaffuza uydurulmuş biçim olan zancî kullanılır. Türkçede ilk kez 11.yüzyılda yazılı örneğine rastlanır. Orta Asya’da haliyle zenci yoktu.
Dolayısıyla Türkler için yeni bir nosyondu, genişleyen kültür ufuklarıyla beraber, adı da Arapça-Farsçadan aldılar.
Zancîbar Farsça "zenci gelen yer" demek. Afrika’nın doğu kıyısında bir ada üzerindeki kentin adı. Şimdiki adı Zanzibar. Oman’lı Arap girişimciler tarafından, Afrika'dan getirilip Ortadoğu'ya sevkedilen zenci köleler için bir tür depo ve pazarlama merkezi olarak 1700 yılı dolaylarında kurulmuş.
Trade center gibi bir şey diyebiliriz.
Farsça zang’in diğer biçimi jang, o da pas demek. Eski Farsça /j/ modern Farsçada bazen /j/ bazen /z/ olmuş, bazen bu örnekteki gibi her iki biçim korunmuş. Lehçe farkı olmalı. Ermenice jang (pas, Batı lehçesinde jank) Farsçadan gelen bir kelime.
Beyâ sâkî âb-i âtaş-mizâc
ke'z o cümle dard dâred ilâc
(Sâki, o ateş içeren şarabı getir ki, o her derde devâdır)
