“Mala mülke, yaşamın nimetlerine karşı ilgisizlik; ızdıraba, ölüme karşı da küçümseme duymayı öğreten bir düşünce akımını geniş kitleler benimseyemez. Neden derseniz, zenginlikten, refahtan nasibini almamış bir çoğunluk ızdırabı küçümserse yaşadığı yaşamı küçümsemiş olur. Çünkü onlar için yaşamak; açlığa, soğuğa katlanmak, sürekli aşağılamaya uğramak, türlü kayıp ve eksikliği sineye çekmek, ölüm karşısında Hamlet gibi titremektir. Yaşamları boyunca bu böyledir. Çektikleri acıyı yüksünürler, ondan nefret ederler, ama küçümseyerek sözünü etmezler. O nedenle stoiklerin felsefesinin geleceği yoktur; oysa çağımızın başından beri zorluklarla boğuşma, acılara karşı duyarlık, kışkırtmalara tepki gösterme anlayışı gitgide güç kazanmaktadır.