"Bize iyilik yapanlarla asla ödeşemeyiz çünkü onlara para borcumuz olmasa da, minnet borcumuz vardır."
Sayfa 17
Parklarda, görülen bir başka uygulama ise, parkın her hangi bir noktasında kapalı bir çam ve metal dolap içerisinde beş on adet şemsiye bırakılmasıdır. İhtiyaç halinde şemsiyeleri kullanmaları için parkta hazır bekletilmesi ne kadar incelikli bir kültürel örüntüdür. Bu cam dolap üzerine, "yağmurlu zamanlarda kullanabilirsiniz" diye bir not yazılır. Bu not, insanların bu malzemeyi kullanmaktan çekinip geri duracakları bilindiği için yazılır. Zira Japonlar, kendilerine ait olmayan bir şeyi asla almazlar. Yol kenarında kasa içinde ya da ormanlık bir alanda çuval içinde bulunmuş milyonlarca yen değerinde bir para olmuş olsa bile asla dokunulmaz.
Sevgi avuç açıp dinlenilebilir, para pulla satın alınabilir, armağan olarak sunulabilir sana, sokakta bulunabilir, ama haydutlukla ele geçirilemez.
Zaman ve dünya, para ve güç, küçük ve sığ insanların elinde bulunacak her zaman, asıl insanların elinde ise hiçbir şey. Yalnızca ölüm.
Bildiğin gibi değil :) çoktan da çok :)
“İnsanların kitaplar için bu kadar çok para ödediğini bilmiyordum.”
