Yağmur

Dağıtmaya çalıştığım tarafım, dipte bir yerlerde, sislerin arasına gizlenmiş bir deniz feneri
“Deli eder insanı bu dünya Bu gece, bu yıldızlar, bu koku Bu tepeden tırnağa çiçek açmış ağaç.”
Ben hücremde yanlış hayallere sürüklenmiştim. Korkaklığımı insanlık sanmıştım. Yalnızlığı insanlık saymıştım.
Kendimle konuşurken bile onun hoşuna gitmeye çalışıyordum.
Korkuttuğumun farkındayım ama içimin tüm berrak suları sana doğru akıyor