Bir farkındalık kitabıPsikoloji
Yaşadığınız ilişkide bir sorun,bir narsistik davranış seziyorsanız bence alıp bi okuyun.İçinde narsist bir çok kurbanın kendi dilinden anlatamını da okuyorsunuz.İleri seviye bir ilişki kitabı diyemem ama başlangıç farkındalık için öneririm.
Felsefenin Kısa Tarihi!İnceleme
Sorgulanmamış bir hayat yaşamaya değmez!
Felsefenin babası Sokrates'in meşhur sözüyle başlamak istedim. Felsefe başlı başına bir sorgulamadır. Felsefe, tartışmayla başlar, insanların karşıt görüşler öne sürmesiyle, akıl yürüterek mantık çerçevesinde ilerleyerek de büyür. İşte 
Felsefenin Kısa Tarihi kitabında da felsefenin babası Sokrates'ten tutun da öğrencileri Platon ve Aristoteles'e; stoacı filozoflardan Marcus Aurelius, Seneca, Epikuros ve Epiktetus'a; Tanrıya inanıp inanmamak arasında kalan ve sonunda Tanrıya inanmayı seçip de sonunda hiçbir şey kaybetmeyeceğinizi söyleyen Pascal'a; Tanrı öldü! diyen bay Friedrich Nietzsche'ye; Evrim teorisisini ortaya koyan Charles Darwin'e; Dünyanın bütün işçileri birleşin! diyen Karl Marx'a kadar birçok filozofa yer verilmiş, yaklaşık 50 filozofu konu edinmiş, ve 40 bölümden oluşan bir kitaptır.
Nigel Warburton, Felsefenin Kısa Tarihi kitabında felsefe hakkında hiçbir bilgisi olmayanın bile anlayacağı şekilde, gayet açıklayıcı ve yalın bir dil ile, her filozofun sorgulamalarına, düşüncelerine, karşıt görüşlerine yer vererek kısa bilgilendirmeleriyle okuyucuyu tatmin etmeyi başarmış. Felsefeye giriş yapmak isteyenler için başucu kitabı diyebiliriz. Okumak isteyenler tereddüt etmeden okuyabilirler.
Kitapla kalın, keyifli okumalar...;)
Felsefenin Kısa Tarihi Nigel Warburton
Felsefenin Kısa Tarihi kitabında da felsefenin babası Sokrates'ten tutun da öğrencileri Platon ve Aristoteles'e; stoacı filozoflardan Marcus Aurelius, Seneca, Epikuros ve Epiktetus'a; Tanrıya inanıp inanmamak arasında kalan ve sonunda Tanrıya inanmayı seçip de sonunda hiçbir şey kaybetmeyeceğinizi söyleyen Pascal'a; Tanrı öldü! diyen bay Friedrich Nietzsche'ye; Evrim teorisisini ortaya koyan Charles Darwin'e; Dünyanın bütün işçileri birleşin! diyen Karl Marx'a kadar birçok filozofa yer verilmiş, yaklaşık 50 filozofu konu edinmiş, ve 40 bölümden oluşan bir kitaptır.
Nigel Warburton, Felsefenin Kısa Tarihi kitabında felsefe hakkında hiçbir bilgisi olmayanın bile anlayacağı şekilde, gayet açıklayıcı ve yalın bir dil ile, her filozofun sorgulamalarına, düşüncelerine, karşıt görüşlerine yer vererek kısa bilgilendirmeleriyle okuyucuyu tatmin etmeyi başarmış. Felsefeye giriş yapmak isteyenler için başucu kitabı diyebiliriz. Okumak isteyenler tereddüt etmeden okuyabilirler.
Kitapla kalın, keyifli okumalar...;)
Felsefenin Kısa Tarihi Nigel Warburton
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dionysos’un gözyaşları
Cinsellik ve Korku,
Bu kitap tek boyutlu bir cinsellik tarihi değil; çok yönlü, katmanlı bir inceleme gerçekten. Hem mitolojik hem etimolojik hem de felsefî açıdan bir “bilgi deposu” niteliğinde.
Quignard, cinselliği sadece mahremiyet ya da haz ekseninde değil, toplumsal, kültürel ve düşünsel bir bütün olarak sunmuş.
Bugün tabu olarak gördüğümüz çıplaklık ya da farklı cinsel yönelimler, Quignard’ın aktardığı antik dünyada bambaşka bir bağlama oturuyordu. Antik Roma’da müstehcenlik ve erkeğin gücü, iktidarın gücü ile eşdeğerdi. Bu sanattan, politikaya, günlük yaşamdan, dini ritüellere kadar herşeyin odağını oluşturan bir nesneydi. Hristiyanlığın kabulü ile yasaklanan ve sonrasında ortaçağ ile bastırılan bu dionysoscu yönelimleri anlamak, bugün bize hala yabancı olan Avrupai kültürün kökenini anlamak için rehberlik edebilir.
Quignard’ın en etkileyici yanı, bu anlatıyı kuru bir tarihsel aktarım olarak bırakmamasıydı. Mitlerden, edebî metinlerden ve etimolojik kökenlerden örnekler vererek her bölümde yeni bir kapı aralamıştı. Böylece yalnızca cinselliğe dair değil, aynı zamanda dilin, sanatın ve inançların nasıl iç içe geçtiğine dair de kalıcı bir fikir edinmemiz için bize yardımcı oluyordu.
Baba ve oğul bir yaşamın izinde
Alexandre Jardin’in Zebrail adlı romanı, yazarın babası Pascal Jardin ile olan ilişkisini ve babasının hayatını anlatan otobiyografik bir eserdir. Roman, babasının yaşamını, kişiliğini ve onunla olan ilişkisini derinlemesine inceler. Pascal Jardin’in tükenmez sevme gücü, içtenliği ve alışkanlıklara meydan okuma tutkusu, eserin merkezinde yer alır. Yazar, babasının bu özelliklerini anlatırken, onun yaşamı sıradanlıktan ve tekdüzelikten kurtarıp sürekli bir serüvene dönüştürme arzusunu vurgular. Bu eser, sadece bir baba-oğul ilişkisini değil, aynı zamanda bireyin kendi kimliğini ve yaşamını nasıl şekillendirdiğini de sorgular. Jardin, babasının hayatını anlatırken, okura farklı bir bakış açısı sunar ve dünyaya başka bir gözle bakmaya teşvik eder.
Kitabı bir arkadaşımın çok övmesi üzerine okumaya karar verdim. Bana anlattığında herhalde İtalyan oluşu hasebiyle Dante'ye benzettim. Bir kayboluş ve bulunuş hikayesi olan İlahi Komedya gibi bişey aklıma gelmişti. Kaybolmuş bir adam ve onun doğru yolu bulmasını sağlayacak bir mentör. Fikir iyi daha önce denenmiş olmasına rağmen idare edebilir. Çünkü her dönemde kaybolmuş birini bulmak zor değil tam tersine kaybolmak için can atan bir sürü insan var. Tamamen olumlu duygularla başladım kitaba ve ilk sayfalarında şok oldum baya kötü yazılmış bişeydi bu. Çeviri mi sorun diye düşündüm ama kötüydü. Okumaya devam ettim gereksiz bazı motivasyonlarla iyi olmasını pek de beklemeden okuyunca, yani biraz beklentiyi düşürünce çok da kötü olmadığını fark ettim. Doğru çok kötü değildi ama yine de kayda değer derecede kötüydü. Bunun birkaç farklı nedeni var öncelikle yazar kendi İnternet sitesinde kendini "sosyolog, ekonomist ve Bestseller yazar" olarak tanımlamış bu kitap Bestseller olduğuna göre o vasfı atlayabiliriz. Diğer ikisini incelersek malum nedenlerden ötürü kendine ben ekonomistim diyen insanlardan hep korkarım gerek bundan gerekse bu konuya çok hakim olmadığından sosyolog olan tarafını sosyal antropolojiye olan ilgim sayesinde daha anlaşılabilir olduğunu düşünmüştüm. Birçok çevre tarafından felsefi olarak nitelendirilen bu romanda düşüncenin ve aklın izlerini biraz olsun bulurum diye düşünmüştüm. Biraz daha nostaljik tarafından yine hemşerileri olan tüm 12. Yüzyıl İtalyan hümanistlerinin felsefeci değil düşünür olarak varlığını ortaya koyduğunu felsefi olarak varlık gösteremese de kitabta en azından akıl izlerini olacağını sanmıştım. Kitap başta kendi ne olacağına karar vermemiş durumda maalesef. Eğer roman diyeceksek en azından düzgün bir kurgu ve akıcı yazı diline
Düşünceler - Blaise Pascal
Blaise Pascal, 17. yüzyılın önemli matematikçisi, fizikçisi ve düşünürüdür. 
Düşünceler adlı eseri, insan doğası, Tanrı inancı ve yaşamın anlamı üzerine derin felsefi ve teolojik düşüncelerden oluşur. Pascal bu kitabında varoluşsal meseleleri ve Tanrı’yı anlamaya yönelik sorgulamaları ele almıştır.
Eserde öne çıkan en meşhur fikir “Pascal’ın Bahsi”dir. Bazı kaynaklarda buna "Pascal'ın Kumarı"da denir. Bu bahis, Tanrı’ya inanmanın mantıksal bir seçim olduğunu belirtir. Tanrı varsa inanan insanlar sonsuz mutluluğu kazanır, yoksa kaybedeceği çok azdır. İnanmamak ise büyük risk taşır. Bu nedenle Tanrı’ya inanmak akıllıca bir davranıştır. Lakin bana nedense bu şekilde bakış açısı çok bencilce gelmektedir. En büyük ödülü kazanmak için yapılan bir eylem gibi.
Pascal, insanın aklının sınırlı olduğunu kabul eder ve gerçek bilgeliğin aklın yanında kalpten gelen bildirimlerle mümkün olduğunu savunur. Ayrıca insanların dünyevi zevklere kapılarak gerçek anlam arayışını engellediğini belirtir. Gerçek mutluluğun ve tatmin duygusunun Tanrı’da olduğunu ifade eder. Şahsen bu düşüncelere metafiziğe kapı araladığı için şüpheli bakmaktayım.
Kitap, 
Montaigne'in 
Denemeler kitabına çok benziyor. Kitabın tek olumsuz tarafı, 300. sayfadan sonraki kısımlarında Hristiyanlık, mucizeler ve Katolik Kilisesi güzellemesi olması. Pascal'ı din konusunda oldukça muhafazakar hatta bağnaz buldum diyebilirim :)
Din konusuna hiç girmeseydi kitaba 9.1 puan verecektim yine de böyle büyük bir matematikçi, filozof ve bilim insanının kitabını herkese tavsiye ederim.
Kitaba 8.3/10 puan veriyorum.
Blaise Pascal, 17. yüzyılın önemli matematikçisi, fizikçisi ve düşünürüdür. Düşünceler adlı eseri, insan doğası, Tanrı inancı ve yaşamın anlamı üzerine derin felsefi ve teolojik düşüncelerden oluşur. Pascal bu kitabında varoluşsal meseleleri ve Tanrı’yı anlamaya yönelik sorgulamaları ele almıştır.
Eserde öne çıkan en meşhur fikir “Pascal’ın Bahsi”dir. Bazı kaynaklarda buna "Pascal'ın Kumarı"da denir. Bu bahis, Tanrı’ya inanmanın mantıksal bir seçim olduğunu belirtir. Tanrı varsa inanan insanlar sonsuz mutluluğu kazanır, yoksa kaybedeceği çok azdır. İnanmamak ise büyük risk taşır. Bu nedenle Tanrı’ya inanmak akıllıca bir davranıştır. Lakin bana nedense bu şekilde bakış açısı çok bencilce gelmektedir. En büyük ödülü kazanmak için yapılan bir eylem gibi.
Pascal, insanın aklının sınırlı olduğunu kabul eder ve gerçek bilgeliğin aklın yanında kalpten gelen bildirimlerle mümkün olduğunu savunur. Ayrıca insanların dünyevi zevklere kapılarak gerçek anlam arayışını engellediğini belirtir. Gerçek mutluluğun ve tatmin duygusunun Tanrı’da olduğunu ifade eder. Şahsen bu düşüncelere metafiziğe kapı araladığı için şüpheli bakmaktayım.
Kitap, Montaigne'in Denemeler kitabına çok benziyor. Kitabın tek olumsuz tarafı, 300. sayfadan sonraki kısımlarında Hristiyanlık, mucizeler ve Katolik Kilisesi güzellemesi olması. Pascal'ı din konusunda oldukça muhafazakar hatta bağnaz buldum diyebilirim :)
Din konusuna hiç girmeseydi kitaba 9.1 puan verecektim yine de böyle büyük bir matematikçi, filozof ve bilim insanının kitabını herkese tavsiye ederim.
Kitaba 8.3/10 puan veriyorum.