İnsanlık, kendini öldüren ilk insan tarafından ihanete uğramıştır. Ancak sadece zamanın lehine işleyen zamanla zekâsının katili ve kurbanı olan insan, intihar etmeyi utanç verici bulmuştur. Ölümsüzlüğün, hayatta kalmaktan geçtiğini öğrendiği için varlığında yamanamaz delikler açarak kendine tecavüz etmeyi öğrenmiştir. Böylece insanlığın unutmayacağı ve tanık olabileceği en korkunç gösteri başlamıştır. Kendisini hamile bırakan insan kendisini doğurmuş ve bir tecavüz bebeği olarak atasının bıraktığı yerden ihaneti devralmıştır.
Sayfa 1 - DK
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanlık, kendini öldüren ilk insan tarafından ihanete uğramıştır. Ancak sadece zamanın lehine işleyen zamanla zekâsının katili ve kurbanı olan insan, intihar etmeyi utanç verici bulmuştur. Ölümsüzlüğün, hayatta kalmaktan geçtiğini öğrendiği için varlığında yamanamaz delikler açarak kendine tecavüz etmeyi öğrenmiştir. Böylece insanlığın unutmayacağı ve tanık olabileceği en korkunç gösteri başlamıştır. Kendisini hamile bırakan insan kendisini doğurmuş ve bir tecavüz bebeği olarak atasının bıraktığı yerden ihaneti devralmıştır.
Sayfa 1 - DK
frero delavega-le chant des sirenesFelsefe
Çocuk parkları, çocuk plajları.
Rüzgâr, parmaklarımla yapılmış,
Kumdan kaleleri tehdit ediyor.
Zaman kimseye ekstra süre vermiyor ne yazık ki.
Yıllar geçiyor, yankı sıvışıyor,
Pyla Kumulu'nda.
Mevsimlerin, fotokabinlerin merhametinde,
Geçmişin parıltılarına teslim oluyorum.
Mevsimlerin, kararların merhametinde,
Kendimi teslim ediyorum.
Anılar Arap saçına döndüğünde,
Gözyaşlarıma hâkim olamam.
Ve deniz kızlarının şarkısı bana kışı hatırlatır.
Ah zalim kara sevda,
Yetersiz uyum,
Yalnız coşku.
Ne kadar şaka, ne kadar eşek şakası,
Ne kadar yara izi, ne kadar maske,
Arkada bıraktık?
Silahlarını indirmek, kaçmak,
Bu gürültüde barışı bulmak,
Ben orada boğulmadan önce.
Mevsimlerin, fotokabinlerin merhametinde,
Geçmişin parıltılarına teslim oluyorum.
Hayır, beni tanımamıştın, o zaman tanımadın, asla, asla beni tanımadın. Sana o anın hayal kırıklığını nasıl anlatabilirim, bilmiyorum sevgilim –çünkü o zaman böyle bir kaderi, senin tarafından tanınmamak gibi ömrüm boyunca mahkûm olacağım bir kaderin acısını ilk defa yaşıyordum ve şimdi de o kaderle ölüyorum: senin tarafından hiçbir zaman tanınmamış olarak. Sana nasıl tasvir edebilirim ki bu hayal kırıklığını?
Sayfa 26 - Türkiye iş bankası
