Oğuzhan
@peruano
İstanbul
22 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yazar 
Stefanie Stahl'un duygusal zekâsının oldukça yüksek olduğunu düşünüyorum, normalde bu tarz psikoloji kitaplarını gerçeklikten uzak, dogmatik ve perspektiften yoksun bulurum (örnek 
İkili İlişkilerde Duygusal Manipülasyon) ancak bu kitap oldukça etkiliydi. Bu kitap hem bu korkuyu yaşayanlarların hem de bu korkuya sahip kişilerin yakınları için başucu kitabı olabilir. Kitap oldukça akıcı ve uçtan uca değerlendirmeler, tespitler ve tavsiyeler içeriyor. Kişilik bozuklukları ve örüntüleriyle ilgilenenlerin veya genel psikoloji okurlarının beğenebileceğini düşünüyorum.
Yol Almak Vardır Varmak Yoktur
Hesse'nin kendi ruhsal yolculuğunu anlattığı ustalık dönemi eseri, bu kitapta diğer kitaplarındaki karakterlerden de bahsederek tüm eserlerinde aslında aynı arayıştan, kendilik arayışından bahsettiğini bize anlatıyor.
Bilindiği gibi kendisi Jung'un öğrencisi Lang'den uzun dönemler psikoterapi görmüştür. Bu psikoterapilerin psikolojik problemlerinde işe yaramadığını düşünmüş olacak ki psikologlara da dogmatik oldukları ve yüzeysel, tekdüze değerlendirmeler yaptıkları konusunda bir eleştiri getiriyor, ki zaten bir psikiyatristin ya da bir psikoloğun bir kişiyi tedavi ettiği görülmüş mü?
Doğu Yolculuğu..ancak zamanı ve mekânı belli bir yolculuktan bahsedemiyoruz çünkü fiziki bir yolculuk değil bu, Kızıl Elma gibi bir ideale olan yolculuk. Kitap hakkında daha fazla bilgi vermemek için yazıyı burada şu dizelerle sonlandırıyorum.
"Kendime dünyada bir
Acı kök tadı seçtim
Yakın yerde soluklanacak gölge bana yok
Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Uzak nedir?
Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için
Gidecek yer ne kadar uzak olabilir?"
Samimiyet Mahkemesi1000Kitap
Amsterdam'da kasvetli bir barda adını bilmediğimiz bir yabancıya anlatıyor her şeyini Clamence. Başlarda samimi gelen Clamance'ın itirafları bir süre sonra kendi üzerinizde dolaşıyormuş hissi verip sorgulatıyor, Clamence'ın itirafları "derinlerde yüzüp yüzeyde boğulan" birinin çırpınışını izler gibi bir his uyandırdı bende.
Bu kitabın benim için etkileyici olan yanı Clamence'ın o kendini yargılayan sesinin bir süre sonra kendi iç sesime dönüşmesi oldu.
İkilik Noktası
Hesse, bir dönem çok ağır bir bunalım geçirmiş ve Jung'un öğrencisi Lang'den psikoterapi tedavisi görmüştür. Demian da bu terapi süreci sırasında Hesse'nin kendi iç yolculuğunun romanlaştırılmış halidir.
Sinclair'in çocukluğundaki saf ve güvenli ev dünyası ile dışarıdaki kaotik, karanlık dünya arasında kalması aslında persona ve gölge arasındaki temel çatışmayı simgeler. Kromer, Sinclair'in gölgesinin dışa vurumudur. Ancak asıl mesele Demian ile başlar. Demian, Sinclair'in yalnızca iyi ve kötüyü sorgulamasını sağlamakla kalmaz ayrıca kendi gölgesini tanımasına ve onunla birlikte yaşamayı öğrenmesine de rehberlik eder.
Demian'ı Sinclair'den ayrı bir varlık olarak görmek hikayeyi yüzeysel okumak olur. Demian Sinclair'in kendi iç sesi, bastırılmış potansiyeli, rehberidir. Bu yüzden aralarındaki bağ çok derin ve çok sezgiseldir, çünkü aslında bir ruhun ikiye bölünmüş parçaları gibidirler. Sonunda Sinclair içsel bütünleşmesini ve bireyleşmesini tamamlamış artık Demian olmuştur.
"Yaralarımın sarılması canımı acıttı. O zamandan bu yana bütün olup bitenler canımı acıttı hep. Ama bazen anahtarı ele geçirip büsbütün kendi içime, karanlık aynada yazgısal görüntülerin uyukladığı yere inmeyegöreyim, siyah aynanın üzerine eğilmem yetiyor, kendi hayalimi görüyorum içinde; hayal şimdi tümüyle ona benziyor, ona, dostum ve yol göstericim Demian'a."
İnsanın Anlam Arayışının Almancası
Almanca'da çok güçlü bir duyguyu ifade etmek için kullanılan "Fernweh" diye bir kelime var, uzaklara ve bilinmeyene duyulan özlemin ve merakın insanda uyandırdığı kamçılayıcı huzursuzlukla oluşan tatlı bir acı şeklinde tercüme edilebilse de Türkçe'de doğrudan karşılığı olmayan bir kelime. Fernweh duygusuna sahip insanlar toplumun genel kabullerini bayağı görüp kendi yollarını çizmek isterler bu şekilde kendi gittikleri yolda bulunarak, yolda bulunmanın kendisinde bir anlam görüp yaşadıkları anın tazeliğini hiçbir şeye değişmezler.
"Her saat başı Tanrının kendilerine sunduğu şeyleri; güneşi, yağmuru, sisi, karı, sıcağı ve soğuğu, rahatı ve sıkıntıyı onun elinden şükranla alıp kabullenirler. Onlar için ne zaman, ne tarih, ne hırs söz konusudur, ne de başlarını sokacak bir evi olanların öylesine inanıp taptıkları gelişim ve "ilerleme" denilen putu tanırlar." demiş 
Hermann Hesse de Fernweh duygusuna sahip göçebeler için.
Hesse'nin hemen tüm kitaplarında, düşüncelerinde ve hayat hikayesinde bu güçlü duygunun izlerini görmek mümkün, kim bilir büyük buhranlı, bunalımlı zamanlarından çıkışına da belki Fernweh yardımcı olmuştur.
Knulp da bu duygunun ete kemiğe bürünmüş hâli. Eğer daha fazla bu duygu üzerine okumalar yapmak isterseniz 
Narziss ve Goldmund 
Siddhartha 
Göçebe 
Doğal Yaşam ve Başkaldırı kitaplarını okuyabilir, izlemediyseniz Into the Wild filmini izleyebilirsiniz. Ayrıca Eddie Vedder - Society dinleyebilirsiniz.