"Kur'an ve kalbin örneği, sağanak yağmur ve toprağa benzer. Toprak ölü ve harabe haldeyken, Allah yağmur gönderir de o toprak onunla canlanıverir. Sonra tekrar yağmur gönderir, o toprak onunla canlanıverir. Sonra tekrar yağmur gönderir de toprak yeşermeye ve yeşillikler boy vermeye başlar. Allah topraktaki güzellikleri, insanların ve hayvanların geçimini sağlayacak nebatı çıkarır. Bu Kur'an da insanlara aynı bu şekilde yapmıştır."
(Ebu Muayene; Derlemiş, Kenzu'l Umman, 2427.)
"Ebu Derda'dan gelen bir rivayette şöyle geçiyor: Allah azze ve celle, Âdem'i yeryüzüne indirdiğinde ona şöyle buyurdu;" Ey Âdem! Beni sev ve insanlara sevdir. Bunu yaparken de ancak, benim sayemde yapabilirsin. Fakat seni bunun için istekli gördüğümde, gerçekleşmesi için sana yardım ederim. Bunu yaptığım zaman, bunun tadını al, buna göre bak, gözünün nuru kıl ve mutmain ol."
(İstinşaku Nesimi'den Unsi, İbn-i Recep el Hanbeli, s. 127)