Müzik dinlemez, polis telsizi dinler. Kitap okumaz, gazeteye spor sayfasından başlar. İçimizden biri sözü. sanki ilk onun için söylenmiş. lşte o kadar sıkıcı bir hayatı vardı.
IX, Muhabir ve Polis
Üçümüz birlikte küçük eve döndük. Binaya yüz metre kadar kala muhabir bizi durdurdu ve sağımızdaki küçük bir koruluğu göstererek şöyle dedi:
- İşte saldırgan buradan gelip küçük eve girdi.
Büyük meşelerin arasında böyle başka korular da olduğu için, saldırganın niçin başka korulukları değil de, bu koruluğu seçtiğini sordum ona; Rouletabille, tam bu koruluğun yanından geçen ve küçük evin kapısına yönelen patikayı göstererek cevap verdi bana.
Gördüğünüz gibi, bu patika çakıl döşeli, dedi. Küçük eve gitmek için adamın oradan geçmiş olması gerekir; yumuşak toprakta ayak izlerine rastlanmıyor çünkü. Bu adamın kanatları yok. Yürüdü ama ayakkabıları altında yuvarlanan çakıllar üstünde yürüdüğü için hiçbir iz bırakmadı. Bu patika küçük evden şatoya giden en kestirme yol olduğu için, çakıllar çok sayıda kişinin ayakları altında yuvarlanmıştır. Güz sonunda ve kışın yaprak dökmeyen -defne ve karayemiş gibi- ağaçlardan oluşan koruluk, küçük eve gireceği zamanı bekleyen saldırgan için uygun bir barınak oldu. Bu adam, Mösyö ve Matmazel Stangerson'un, sonra da Jacques Baba'nın çıktığını, saklandığı o yerden gördü...
Reklam
Islık çalamam...Kitap Alıntısı
... polisle de bazı enteresan vakalarımız oldu. Bir gün beni 1. Şube’ye çağırdılar. Zartlı zurtlu bir girişten sonra, konser veren “Ulan pikabınız yok mu?” dedi. “Var” dedim. Komiser, “Peki bu kadar güzel plak varken, ne diye Kürtçe ıslık çalıyorsunuz?” diye sordu. Şaşırdım. “Ben ıslık çalmasını bilmem ama çalan arkadaşlara nasıl mani olabilirim ki” dedim. Lütfetti, beni dövüp gözaltına almadı. “Haydi, bu seferlik siktir ol git ama bir daha duymayayım; yoksa sen bilirsin” dedi.
Polis olarak görev yaptığım onca zaman içinde dünyada çok az iyi yalan söyleyebilen insan gördüm. Bahsettiğimiz o polisiye romanlarda ara sıra ortaya çıkabilirler ama gerçek hayatta çok ender görünürler..
Bu dünyanın direği yok, merhameti, yüreği yok.Anı
Ümraniye geçen hafta kana bulandı. Hazine arazisi üzerine gecekondu yapan yoksul halk ile bu gecekonduları “kutsal mülkiyet hakkıdır” diye yıkmak isteyen toplum polisi arasında kanlı çatışma çıktı... Bu çatışmada altı yurttaşımız, polis kurşunuyla vurularak öldü.
Reklam
Reklam