Tuğçe

Gülmek her zaman yanlış anlamaktan gelir. Doğru dürüst bakacak olursak yeryüzünde gülünecek hiçbir şey bulamayız.
Sayfa 322·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
Tanrı doğayı yaratıp yeri göğü var ettiğinde, buna karşı Şeytan da insanı sahiplenmiş, onu bilgi ağacının meyvesiyle beslemişti. Bilgi edinen insan, diğer canlıların yapamadığını yaptı, varoluşunu bildi. Bildikçe varlığına hayran oldu. Kendisinden başka kimseyi sevmedi, Tanrı’yı bile. Tanrı’ya bağlılığı, ölümden sonraki yaşamı istemesindendi. Ölçü, kendi varlığıydı.
Sayfa 183·Kitabı okudu
Nöbetçi olduğum gecelerden birinde ağır yaralıların koğuşuna uğramıştım. Bir yüzbaşı yatıyordu... Doktorlar, gece öleceği konusunda uyarmıştı beni. "Sabaha çıkmaz." demişlerdi... "Söyle," dedim ona, "senin için yapabileceğim bir şey var mı? Hiç unutmam... Birden gülümsedi, perişan yüzünde aydınlık bir tebessüm belirdi: "Gömleğinin önünü açsana..." dedi. "Bana göğsünü göster... Karımı görmediğim o kadar çok oldu ki..." Ne yapacağımı şaşırdım, daha kimseyle öpüşmemiştim bile...
Edebiyat
Özgürlük, bağımsızlık ve benlik dolu günümüz dünyasına doğmuş bizler bunun bedelini yalnızlığa kurban olarak ödemek zorundayız.
Sayfa 42·Kitabı okudu
Galia biz, babacağım, birbirimizi hep böyle anlamadan sevdik.
Sayfa 174·Kitabı okudu
Reklam