Bir süre önce beni Alman bir gazeteci aradı, "hayatta olan mezarlık yazarları" adlı bir projesi varmış.Proje,her yazarla en sevdiği mezarlıkta yapılacak bir söyleşiyi ve özel bir retro tekniğiyle çekilen fotoğrafını içeriyormuş. Şimdiden John Banville ve Margaret Atwood ile böyle bir sohbet yapmış, Paul Auster mezarlıklardan korktuğu için reddetmiş vesaire. Acayip bir iş ama ben mezarlıklardan hoşlandığım
için kabul ettim.
“Artık faşist bir dönemde yaşamadığımız, daha da kötü bir başka dönemde yaşadığımız için, vahşeti retro süzgecinden geçirilerek, estetize edilen faşizm yeniden çekici bir görünüme sahip olabilmektedir.”
Merkür retrosu sırasında yalnızca kötü şeyler olmaz. Aslında bu dönem, durup geçmişe bakmak içindir. Sürekli ileriye doğru hareket etmek iyi değildir. Retrolar geçmişi anmak için iyi bir zamandır. Kendimizi değerlendirmek için önemli bir dönemdir. Retro dönemleri, geçmişten insanlarla tekrardan karşılaşabileceğiniz, o zamanlar yapamadıklarınızı yapmayı deneyebileceğiniz, bir nevi telafi zamanıdır.
Oyuncuların isimleri Cooper Black’le, artık sadece Kickers ya da Spacehoppers gibi bizim retro ve klasik saydığımız şeyleri satmakla kalmayıp, easyJet adlı havayolu şirketi gibi sıcak, evcil, güvenilir ve inandırıcı olması istenen her şeyi satabilecek bir fontla yazılmıştır.