Bir Aşk Söyleminden ParçalarEdebiyat
bu kitap aşk hakkında değil. aşkın ardından insanın kendi kendine söyledikleri hakkında. sevilen kişiyi neredeyse hiç tanımıyoruz. ama bekleyen kişiyi, kuran kişiyi, hayal eden kişiyi çok iyi tanıyoruz. bazen aşkın kendisi değil de yankısı daha uzun sürüyor. barthes, biraz onun kitabını yazmış.
Okumakta zorlandığım sayılı kitaplardan biri,ara ara okumayı bırakıp ( gözyaşları olunca pek göremiyorsunuz satırları) okumaya devam ettiğim. Anne kaybını iliklerinize kadar hissedebileceğiniz ve her notu birebir yaşamış olmamın acısı...
Reklam
Bu kitabı okuma zamanım gelmemiş. Okurken kendimi çok zorladım bir kaç defa okuduğum bölümün başına döndüm, baktım ki anlamakta zorluk çekiyorum o zaman en iyisi bir müddet sonra tekrar okumayı denemek için kitabı rafa kaldırıyorum.
Kitabı okumak için önce Barthes'in "çağdaş söylenler" kitabını okumaya karar verdim çünkü bir çok yerde bu kitaba atıfta bulunuyor. Kitap pek tarzımda değil, çok sevdiğim ve sürekli kütüphanesinden kitaplar aldığım bir arkadaşım okumam için vermişti. Ne anladım ne de sevdim kitabı.
Farklı bir eser. 1980 yılında Roland Barthes 'in Mitterand ile buluşmasından sonra bir kamyonetin altında kalmasıyla başlıyor. Sonra akıllara hemen bir soru geliyor:Ya bir kaza değilse?
Sonrasında olay olaylar hız kesmeyen bir ritimde akmaya başlıyor. Kovalamacalar, sorgulamalar, cinayetler... Mekandan mekana, ülkeden ülkeye sürüklüyor okuru. Umberto Eco,Foucault,Helene Cixous gibi yüzyılın ünlü düşünürleri, yazarları roman karakteri olarak çıkıyor karşımıza . Dil ve göstergebilim tüm haşmetiyle sızıyor satırlara, cinayetle bütünleşip gizemli bir kaosa sürüküyor okuru. Ve tüm sır perdesinin ardında dilin yedinci işlevi... Kusur kalmayan politikler ile bağlantısı.Ögretim Görevlisi Herzog 'un yardımı ile Müfettiş Jacques düşüyor sisler perdesinin peşine . Roman hem cinayetin izini sürüp,dilin yedinci işlevinin gizemini peşinde gezerken hem de felsefe ile harmanlıyor sürekli satırlarını. Ara ara dağıldığım yerleri oldu kitabı özgün ve güzel buldum. Edebiyatta değişik macera arayanlara...
Puan vermedi·46 syf.·
2026 28. kitabı
Modern dünyanın diline dikkat ederseniz tuhaf bir şey fark edersiniz: herkes durmadan “gerçek”ten söz eder. Gerçek veri, gerçek bilgi, gerçek görüntü… Sanki bütün çağ aynı kelimeyi tekrar eden dev bir koro gibidir.“Gerçek” artık modern söylemin bir leitmotifidir ama paradoks tam burada başlar. Çünkü bu kadar ısrarla tekrar edilen şey çoğu zaman gerçekten mevcut olan bir şey değildir. Baudrillard’a göre biz gerçeğin kendisiyle değil, gerçeğin ortadan kaybolma süreciyle büyülenmiş durumdayız. Gerçekliğin sürekli teyit edilmesi gereken bir dünyada yaşıyoruz çünkü ortada kendiliğinden ayakta duran bir gerçeklik kalmamıştır.İşte bu yüzden bizi büyüleyen şey gerçek değildir. Bizi büyüleyen şey gerçeğin yavaş yavaş sahneden çekilişidir.
Neden Her Şey Hâlâ Yok Olup Gitmedi’de Baudrillard bu kayboluşun izini sürer. Bir zamanlar fotoğraf dünyaya açılan kırılgan bir pencereydi; analog görüntünün içinde saklanan tekil bir an, Barthes’ın punctum dediği o küçük yara. Sayısal çağda ise görüntü artık tanıklık etmez, yalnızca çoğalır. Her şey fotoğraflanır ama hiçbir şey görülmez.Biz de bu görüntü selinin içinde yürürüz. Bir zamanlar dünyayı yakalamak için fotoğraf çeken insan, şimdi dünyayı tüketmek için görüntü üretir. Ekranların ışığı arttıkça gerçeklik gölgelenir. Baudrillard’ın “bütünsel gerçeklik diktatörlüğü” dediği şey tam olarak budur: her şey görünür kılınır ama anlam giderek silinir.
Ve yine de her şey tamamen yok olmaz çünkü insan doğası ikilidir: bir modele uyar ama aynı anda onu sabote eder. Belki de bu yüzden dünya hala bütünüyle ortadan kaybolmamıştır.Fakat sayısal çağ şunu denemektedir: çelişkisiz, pürüzsüz, tek yönlü bir dünya. Kendisiyle tamamen barışık, sürekli olumlu, sürekli uyumlu bir insan modeli. Baudrillard’a göre böyle bir insan normal değil, tam
Bir Çeviri Katliamından Parçalar·215 syf.·
8/10
2026 2. kitabı
Kitabı anlayabildiğim kadarıyla okudum ve buna rağmen hayran kaldım; gerçekten muazzam bir eser. “Anlayabildiğim kadarıyla” diyorum çünkü kitap Türkçe değil ve çevirmen Tahsin Yücel, bana göre tam anlamıyla bir çeviri felaketi yaratmış. Güzelim metni adeta hiç etmiş. Neredeyse her sayfada sinir krizi geçirdim; bu berbat, yapay ve uydurma dil yüzünden metin sürekli insanı dışarı atıyor.
Hayatımda okuduğum en kötü, en leş çevirilerden biri olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Hatta şunu da iddia edebilirim: Türkiye’de gençlerin felsefe ve edebiyata mesafeli olmasının sebeplerinden biri, spesifik olarak bu tür çevirilerdir. Ne olduğu belirsiz, doğallıktan uzak, okuru metinden soğutan bir dil… Kitabı “Tahsin Yücelcesinden” okumak yerine Fransızca öğrenmek muhtemelen hem daha kolay hem de çok daha öğretici olurdu.
Kitabın konusuna gelince: Yazar, dünya edebiyatının başka romanlarından da yararlanarak romantik ilişkileri —platonikler dahil— olabilecek her yönüyle ele alıyor. Okuduğum en iyi psikolojik kitaplardan biri diyebilirim; çünkü okurken sanki zihnimin röntgeni çekiliyormuş gibi hissettim. Tıpkı Proust’ta olduğu gibi, aşkın çoğu zaman kafamızda yaratıldığını ve sevdiğimiz kişiyi nasıl bir “aşk gözlüğü”nden gördüğümüzü çok çarpıcı biçimde anlatıyor.Yazara göre aslında aşık olunan kisi sadece aşkı var etmeye yarar biz aslında aşk duygusunun peşindeyiz asık olunan kişinin değil. Aşkın nasıl bir saplantı haline gelebileceğini, aşık olunan kişiyi nasıl kafamızda Tanrılastırıp idealize ettiğimizi irdeliyor, kendi hayatıma baktığımda bunun ne kadar doğru olduğunu fark ettim. Bu yüzden, başka bir çevirmen tarafından yeniden Türkçeye kazandırılana kadar kitabın ya orijinalini ya da İngilizce çevirisini okumanızı öneririm. Aksi hâlde bu çeviri, sadece kitabı değil, bildiğiniz
Reklam
Reklam