Gülşen
@roseyou1984
"Beni hemen anlamalısın, çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra beni kimse okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum."
Şu anda okuduğu kitap
Okuduğum ilk Shakespeare kitabıydı ve aynı zamanda okuduğum en etkileyici aşk hikayelerinden biriydi. Bitince filmini de izledim ama asla filmi aynı tadı vermiyor.
Böylesine güzel bir dille anlatılınca çok daha etkileyiciydi ve içine çekti beni kitap.
Eğer ömrünüzde bir defa aşkı tatmışsanız finalde ağlama garantisi veriyorum. İyi okumalar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Günübirlik HayatlarPsikoloji
Gerçek psikoterapi öykülerinden oluşan ve 10 ayrı kişinin hayatından kesitler barındıran bu kitabı bence herkes okumalı ve hayatını gözden geçirmeli. Öyle klasik ‘’ölmeden hayatınızı yaşayın, şunu yapın mutlu olun, gençliğinizin tadını çıkarın’ gibi bir dizi öğütten oluşmuyor. Aslında bakarsanız içinde hiç öğüt cümlesi yok, bolca örnek yaşam var. Bazı küçük değişiklikler ve kurgusal eklemeler dışında tamamıyla gerçek birer yaşam her bir bölüm. Kendi öğüdünüzü okurken alıyorsunuz zaten. Yaşını almış kişilerin hayatına birkaç saatliğine dahil olurken ders çıkarabiliyorsunuz. Kitap resmen öğüt yazmadan öğüt vermiş. Çok başarılı buldum.
Her zaman göz önünde bulundurmaya karar verdiğim başucu kitabım oldu. Nedeni ise çok açık: Bana ölümü hatırlatıyor ve davranışlarımı ikinci kez düşünmeye sevk ediyor. Pek çok kez kendime ‘’Yarın öleceğini bilsen, bugün ne yapardın; sen öldüğünde dünya ne kaybedecek?’’ gibi sorular sorarak her dakikamı verimli geçirmeye başarılı bir insan olmak için çalışmaya özen gösterirdim. Ancak bu kitapta ölüme çok daha yakın insanlar var ve onlar benim kadar kolay cevaplarla geçiştiremiyor. ‘’Yeterince yaşamadığını hissettiğinde ölümü düşünmek her zaman çok daha ızdıraplı olur.’’ Yaşınız 20 ve de sağlığınız yerindeyken bu gibi hislere kapılamıyorsunuz. ‘’Önümde koca bir ömür’’ var diyerek gelecek planı yapmak ve bunun için çalışmak kolay elbette. Fakat ölüm yakınken: 80 yaşındayken, kanserken, size ihtiyaç duyan aileniz için çalışmak zorundayken ‘yaşamak’ o kadar da kolay hale gelmiyor. Bu nedenle kitaptaki kişiler de yaşamıyor yalnızca var oluyorlardı. Pek çoğunun bir gün öleceğini ‘bütünüyle’ kafasına yerleştirmek için bir yakınını kaybetmesi gerekliydi. Bu neredeyse herkes için böyledir tabii ki.
Bu öğreticiliği dışında kitabı kitap olarak
Çok başarılı ve farklı öyküler içeren bir kitap. İçinde 5 öykü var ve istisnasız her biri tahmin ettiğimden çok daha farklı sonuçlandı. Her hikayesini ayrı yorumlamak istiyorum.
İlk hikaye olan Beyaz Geceler'de baş kahramanın bütün duygularını yaşadım adeta. O mutluluk, hayal kırıklığı falan çok güzel işlenmişti. Sonu beni cok şaşırttığı için kitabı kenara koyup kendimi bi süre başka islerle meşgul ettim.
Ertesi gün ikinci hikaye Başkasının Karısı ile devam ettim. Eşinin kendini aldattığından şüphelenen ve bu yüzden suçüstü yakalamaya çalışan bir adamın hikayesiydi. "Kıskançlık affı olmayan bir tutku, dahası felaketin ta kendisidir." Favori alıntım bu öyküden oldu ve çok güzel ders çıkarabilecek bir öyküydü bence. Üçüncü öykü Noel Ağacı ve Nikah. Kısa bir öyküydü ve hemen aklımdan uçup gitti. Diğerleri kadar beğenmedim.
Dördüncü hikaye Haysiyetli Hırsız ise yine çok etkilendiklerimden biri oldu. Sonu biraz tahmin edilebilirdi ama son satırları okurken hikayenin içinde gibiydim. Tamamen kahramanlarla aynı duyguları yaşadım diyebilirim. Oldukça içine çeken bir öyküydü.
Son hikaye Yufka Yürekli'de kahramanların yaşam tarzı bana biraz uzak geldi. Buna rağmen onlarla aynı hisleri paylaşabildim. Biraz da kültür şoku yaşadım açıkçası, arkadaşının eşinden onu çok seveceğim, öpeceğim diye bahsetmesi sahiplenmesi ilginç geldi.
Genel olarak her öyküyü neredeyse yaşadım, hissettim. Hepsi okuyucuyu satırlara hapsediyordu. Beğendiğim bir Dostoyevski kitabı daha!
İçinde şiirler dışında bazı notlar da vardı. Bazı şiirler tebessüm ettirirken bazılarını anlamak güç oldu benim için. Şiirler benim sevdiğim türden değildi o yüzden çok da beğenerek okuduğum söylenemez ama bir günde okunabilen bir kitaptı. Şiir sevenler okuyabilir.
Ernö Nemecsek1000Kitap
Baş kahramanların çocuk olması nedeniyle hikayenin ruhunuza dokunacağını ilk cümlelerden hissetmeye başlıyorsunuz. Bir grup pal sokağı çocuğu ve uğruna her şeyi yapacakları, vatanımız dedikleri arsaları... Öylesine saf ve gerçek duygularla sahiplenip koruyorlar ki etkilenmemek elde değil. Her şeyi büyük bir ciddiyetle yapıyor ve aralarında oldukça resmi bir dille konuşmaktan da çok zevk alıyorlar. Ama bu ciddiyetin altında her şeyin oyun olduğu bilincine de sahipler. Arsayı korudukları düşmanlarının (diğer lisenin öğrencileri) Nemecsek'i hasta olduğu için ziyaret etmeleri ve onların yüzünden hasta olduğu için Nemecsek'in annesinin sıcak çikolata teklifine "Hayır! Biz çikolatayi hak etmedik!" deyişleri beni en çok etkileyen yerlerden oldu. Finalin nasıl biteceği sayfalar öncesinden anlaşılıyor ancak bu durum asla kitabın heyecanını kaçırmıyor. Yine aynı merakla okumaya devam ettim. Bu açıdan çok farklı bir kitaptı benim için. Son satırlarda János Boka'nın ruhen büyüdüğüne, bazı gerçekleri kavradığına şahit olmak güzeldi ama onu büyüten gerçeği hatırlamak da hüzün vericiydi.