Berkan Karalar
@ruhzkn
-
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
(2014)
Masallar Cilt #1 (Fables - Diğer Ciltler dahil) serisini 14 yaşında okumaya başladım. Türkçe baskısı olmadığı için PDF üzerinden İngilizce okudum ve açıkçası İngilizcemi geliştirmemde ciddi katkısı oldu. Bu yüzden benim için sadece bir çizgi roman serisi değil, kişisel olarak da ayrı bir yeri var.
Serinin temel fikri başlı başına çok güçlü: Masal dünyası (Homelands), “The Adversary” olarak bilinen karanlık bir güç tarafından işgal ediliyor ve bu karakterler kendi dünyalarından sürülerek bizim dünyamıza, New York’ta kurdukları gizli bir topluluğa sığınıyorlar. Pamuk Prenses, Bigby Wolf, Jack, Cinderella gibi karakterleri modern dünyada görmek ilk başta ilginç bir fikir gibi duruyor ama seri bunu yüzeyde bırakmıyor.
Bu karakterler burada sadece “yaşamıyor”, değişiyor.
Fables evrenini her zaman yetişkin buldum çünkü klasik masalları alıp idealize etmiyor. Aksine, bu karakterlerin zamanla nasıl yıprandığını, nasıl daha sert, daha küfürbaz, daha umursamaz hale geldiklerini gösteriyor. Bu da seriyi sıradan bir uyarlama olmaktan çıkarıp karakter odaklı, gerçekçi bir anlatıya dönüştürüyor.
Serinin başlangıcında Bigby Wolf ve Snow White’ın Rose Red’in kayboluşunu araştırmasıyla bu dünyaya giriyoruz. Bu polisiye başlangıç aslında sadece bir giriş; asıl mesele bu karakterlerin iç dünyası.
Seride dikkatimi en çok çeken karakter elbette Bigby Wolf oldu. Onda hep kendimden bir şeyler buldum, hissettim ama hep ürktüm. Gelecekte, büyüdüğümde olmaktan çekindiğim, dönüşmekten korktuğum bir karakter, adamdı kendisi. Çünkü ne kadar değişmeye çalışsa da geçmişinden tamamen kopamayan bir yapısı var. İçindeki “kurt” her zaman bir şekilde varlığını sürdürüyor.
Bence serinin asıl gücü burada: Masalların yozlaşması değil, bizim dünyamızın bu karakterleri bile değiştirecek kadarİnceleme
Masallar Cilt #1 (Fables - Diğer Ciltler dahil) serisini 14 yaşında okumaya başladım. Türkçe baskısı olmadığı için PDF üzerinden İngilizce okudum ve açıkçası İngilizcemi geliştirmemde ciddi katkısı oldu. Bu yüzden benim için sadece bir çizgi roman serisi değil, kişisel olarak da ayrı bir yeri var.
Serinin temel fikri başlı başına çok güçlü: Masal dünyası (Homelands), “The Adversary” olarak bilinen karanlık bir güç tarafından işgal ediliyor ve bu karakterler kendi dünyalarından sürülerek bizim dünyamıza, New York’ta kurdukları gizli bir topluluğa sığınıyorlar. Pamuk Prenses, Bigby Wolf, Jack, Cinderella gibi karakterleri modern dünyada görmek ilk başta ilginç bir fikir gibi duruyor ama seri bunu yüzeyde bırakmıyor.
Bu karakterler burada sadece “yaşamıyor”, değişiyor.
Fables evrenini her zaman yetişkin buldum çünkü klasik masalları alıp idealize etmiyor. Aksine, bu karakterlerin zamanla nasıl yıprandığını, nasıl daha sert, daha küfürbaz, daha umursamaz hale geldiklerini gösteriyor. Bu da seriyi sıradan bir uyarlama olmaktan çıkarıp karakter odaklı, gerçekçi bir anlatıya dönüştürüyor.
Serinin başlangıcında Bigby Wolf ve Snow White’ın Rose Red’in kayboluşunu araştırmasıyla bu dünyaya giriyoruz. Bu polisiye başlangıç aslında sadece bir giriş; asıl mesele bu karakterlerin iç dünyası.
Seride dikkatimi en çok çeken karakter elbette Bigby Wolf oldu. Onda hep kendimden bir şeyler buldum, hissettim ama hep ürktüm. Gelecekte, büyüdüğümde olmaktan çekindiğim, dönüşmekten korktuğum bir karakter, adamdı kendisi. Çünkü ne kadar değişmeye çalışsa da geçmişinden tamamen kopamayan bir yapısı var. İçindeki “kurt” her zaman bir şekilde varlığını sürdürüyor.
Bence serinin asıl gücü burada: Masalların yozlaşması değil, bizim dünyamızın bu karakterleri bile değiştirecek kadar(2023)İnceleme
"Gerçekten tüm o kadınlarla yattınız mı?"
Kadınlar tam olarak bu tonla ilerliyor: filtresiz, umursamaz görünen ama aslında fazlasıyla çıplak.
Yüzeyde, bir adamın kadınlarla dolu hayatını okuyormuş gibi hissediyorsun. Ama biraz dikkat edince bunun arkasında bambaşka bir şey var: yaşlanma korkusu, yalnızlık ve sürekli bir onay arayışı.
Henry Chinaski - 
Charles Bukowski artık genç değil. Ün kazanmış ama içi hâlâ boş. Kadınlarla kurduğu ilişkiler çoğu zaman geçici ve yüzeysel. Ve Bukowski bunu süslemiyor. İçki, seks, savrulma. Hepsi aslında bir şeyi bastırma çabası.
Kitap yer yer rahatsız ediyor. Çünkü ne kadınları idealize ediyor ne de kendini. Kimseyi temize çıkarmıyor. Ama tam da bu yüzden gerçek hissettiriyor. Edebi numaralar yok; doğrudanlık var.
Bana kalırsa kitabın özeti şu:
Arzu ile sevgi aynı şey değil.
Bukowski’nin o rahat, hatta arsız gibi duran sesi aslında yorgun bir adamın iç sesi. Her şeyin altından küçük bir hayal kırıklığı sızıyor.
Bu aslında eksik kalmış bir adamın hikâyesi.
Charles Bukowski artık genç değil. Ün kazanmış ama içi hâlâ boş. Kadınlarla kurduğu ilişkiler çoğu zaman geçici ve yüzeysel. Ve Bukowski bunu süslemiyor. İçki, seks, savrulma. Hepsi aslında bir şeyi bastırma çabası.
Kitap yer yer rahatsız ediyor. Çünkü ne kadınları idealize ediyor ne de kendini. Kimseyi temize çıkarmıyor. Ama tam da bu yüzden gerçek hissettiriyor. Edebi numaralar yok; doğrudanlık var.
Bana kalırsa kitabın özeti şu:
Arzu ile sevgi aynı şey değil.
Bukowski’nin o rahat, hatta arsız gibi duran sesi aslında yorgun bir adamın iç sesi. Her şeyin altından küçük bir hayal kırıklığı sızıyor.
Bu aslında eksik kalmış bir adamın hikâyesi.