Matt'in bir ara elinde tuttuğu aynayı hafifçe eğmesiyle birlikte oluşan açı, müthiş bir derinlik illüzyonu oluşturdu; sanki ucu bucağı olmayan koridorlardaydım... Kendime bakıyordum... Kendime bakıyordum... Kendime...
Hangi kendime? Ben kimdim?
Nurullah Genç, Rüveyda şiirinde önce “Alaca bir at koşar içimde zamansız, mekânsız nefese doğru” diye yazar ve şiirin son mısrasında “ At vuruldu; içim paramparça Rüveyda” der. Herkes bilmez fakat bu bir ölümdür.