Acı eskimezdi,azalmazdı sadece hissede.eyecek kadar yorgun olurduk.....
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Sen benden neyi aldın biliyor musun? Sen benim elimden seni en iyi hatırlayacağım bütün anıları aldın. Sana sadece bunun için bile kızgın olabilirim. Benim, bize dair hatırladığım tüm masum olan şeylerin içine sıçtın. Beni sevdiğin, özlediğin, arzuyla sarıldığın her an, şu an piksellere bölünüp parçalandı. Seni artık iyi bile anamıyorum. Kurtların parçaladığı bedeninin içinde bir parça sevgi aradığım o anı kaybettirdin bana...".
77
İnsan, sevdiği birini kaybedince gün ışığını da kaybeder, hayat puslu bir kederin gölgesi altında kalır. Hele vicdan kör bir bıçak gibi yüregin orta yerine saplanıp kalmışsa ne ölmek mümkündür
ne de iyi olmak. Bir gün, bir şey ya da birini bekler hep, ne zaman ne ya da kim olduğunu bilmeden. Şifalı bir dokunuş, sihirli bir öpücük ya da bazen sadece sıradan bir tesadüf...
Sayfa 273
Aslında hepimiz öldürülmüştük. Sadece bedenlerimiz henüz toprağa gömülü değildi.
