Damarlı ilk bitkiler Silüryen dönemi
tabakalarında bulunmuştur. Paleozoik zamanın (özellikle Karbonifer döneminin) hakim bitkileri; kurtayağı, eğrelti otu ve tohumlu eğreltidir. Mezozoikte yaygın olanlar, özellikle çikas (yalancı sago-palmiye benzeri tropik bitki) ve kozalaklı ağaçlar
gibi açık tohumlulardı; şimdi yaygın olan kapalı tohumlular, Trias'ta ortaya çıkmış olmalarına rağmen yaklaşık 125 milyon yıl önceki Kretase dönemine kadar gelişmemişlerdir. Şimdiye kadar çiçekli bitkilerin yaklaşık 83 takıma ve 380 aileye yerleştirilmiş olan 270.000 türü tanımlanmıştır. Moleküler ve morfolojik yöntemlerin bir kombinasyonunun uygulanmasıyla artık kapalı tohumluların takımları
arasındaki ilişkiler (soyoluş) iyi anlaşılabilmiştir. Çiçekli bitkilerin muazzam yayılımı, Kretase ortasından beri böceklerin
benzer yayılımı ile birlikte evrilmiştir.
Bir adam sendika kurmuş. Sonra gönüllü polisler dağıtmış sendikayı. Yardımcı olmaya çalıştığı insanlar dışarı atmış onu. Tanımamazlıktan gelmişler... Devrimi yaptı sonra o.ç onun aleyhine döndüler. Lincon'a da aynı oldu aynı tipler hakladı onu
«Bu canlıları, sevmeyi bilen bir Tanrı akıl etmiş olmalı. Öylesine narin, kıvrımlarıyla öylesine şehvetli, uzun latif bacaklarıyla öylesine çekiciler ki. Sanırım sago palmiyesi bunlar. Kendi kendilerine salınıyor, bana yukarıdan gölgeli yeşil bir ışık yelpazeliyorlar. Bunları hak etmek için ne yaptım ben?»