Sultan CemTarih
Puan vermedi
Osmanlı tarihinde akıbetine üzüldüğüm bazı şahsiyetler hep vardı. Kanuni’nin şehzadeleri Mehmet ve Mustafa gibi veyahut II.Osman (namı diğer genç Osman) ve o an orada olsaydım diye merak ettiğim Sultan Abdülaziz’in başına gelenler gibi gibi. Bunun yanında Sultan Cem’in (Cem Sultan değil, bu yanlışı giderelim artık. Kendisi padişahlık alametlerini yerine getiren, para basıp adına hutbe okutan, birkaç günde olsa Bursa’da tahtına oturan bir hükümdar) üzerinde konuşulan iki şerh olduğunu biliyordum. Hain mi değil mi? Okulda tarih kitaplarında bize bu dönemi hep bir kalıpla öğrettiler “iç mesele iken dış meseleye dönen olay nedir?” diye soruldu. Okullar ne öğretiyor gerçekten?
Tarihi tek bi bakış açısıyla okumamaya gayret ederken bana hediye bu kitabı okumak için bir hevesle koştum ki, iyi ki koştum. Kitaplığımda bana göz kırpıyor “ne duruyorsun anlasana beni!” diyor gibiydi. Anladım onu. İçim bir hayli buruldu. Samet hoca bir başka canlı yayınında tarihi okumayı kolaylaştırmak için onu kafamızda romanlaştırmak, onu bir akışa sokmak, lezzeti kendimize öyle bahşetmek minvalinde bir konuyu ele almıştı. Evet böyle okumak daha kolay, çok haklı. Fakat bunların gerçek olduğunu bilmek ne acı. İktidar ikilik kabul etmiyor, devlet ülüştürme yöntemi ile şehzadelerin kaderine bırakılıyor. Yine kitapta İlber Ortaylı’dan bir alıntı yapılıyor “bu yöntem çok kaba bir yöntem…” öyle, maalesef. Sultan babaları, cihan hükümdarı Fatih daha ölmeden ikilik düşüyor, aradaki yaş farkları dahi sultan babalarının iktidara gelme sürecine göre değişik hükümlere tabi oluyor derken üzerine oynanan taht oyunlarında, II.Beyazıd yeni başkent İstanbul, eski başkent Burusa ve atalarından kalan tüm Osmanlı topraklarının padişahı olarak galip geliyor. Tarihin sevdiğim yanlarından biri bir sonraki bölümü
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
3
-Hiçbir şey için pişmanlık duymuyorsun artık değil mi? dedi Tanrı’nın sesi. -Hiçbir şey, diye cevap verdi Knulp, utangaç bir gülüşle başını sallayarak. -Her şey iyi mi? Her şey doğru mu? -Evet, her şey doğru.
Sayfa 77
2
Görüyor musun, diyordu Tanrı. Seni olduğun gibi kabul ettim. Benim iznimle gezdin, hep aynı yerde oturan insanlara hürriyet hasreti götürdün. Benim iznimle saçmalıklar yaptın, alay konusu oldun. Seninle alay ederken benimle ettiler, seni severken beni sevdiler. Çünkü sen benim çocuğumsun, kardeşimsin, benden bir parçasın. Ve benim seninle tatmadığım seninle üzülmediğim hiçbir şeyi tatmadın. Hiç bir şeye üzülmedin.
Sayfa 76
1
Artık üzülme, dedi Tanrı. Bu şikayetler neden? Her şeyin olması gerektiği gibi olduğunu ve pişman olacak bir şey kalmadığını anlayamıyor musun? Bir beyefendi, bir esnaf olup geceleri ateşin kenarında hanımın ve çocuklarınla gazete okumayı mı isterdin? Ormanda tilkilerle uyumak, kuşlara tuzak kurmak, kertenkeleleri evcilleştirmek için kaçmayı tercih etmez miydin?
Sayfa 76
Adam lazım ki hayallerimin gittiği yere benden önce ayak bassın. Adam lazım ki uğruna ölünecek fikri olsun.
Sayfa 62
