Arthur SchopenhauerBiyografi
Okuduğum Schopenhauer biyografisi, filozofun hayatını aktarma konusunda başarılı olsa da yazarın her satıra kendi sığ yorumlarını sokuşturması rahatsız edici. Yazar, anlattığı filozofun derinliğinin farkında değilmiş gibi davranıyor. Özellikle kadınlar konusundaki çıkarımları felsefi ontolojiden koparıp tamamen filozofun ailevi durumuna ve annesiyle olan ilişkisine bağlamış. Oysa Schopenhauer’ın sisteminde her şey determinist bir eksendedir; o dünyayı kişisel bir hınçla 'kötü' ilan etmez, dünyanın doğası gereği (İstenç nedeniyle) acı dolu olduğunu söyler. Keza dinden ve papazlardan felsefeci olmayacağını söylerken de kişisel bir nefretle değil, onların gerçeğe değil dogmaya ihtiyaç duymalarından yola çıkar.
Kadınlar konusundaki tavrı da duygusal bir nefret veya basit bir aşağılama değil; doğanın onlara yüklediği işlevi ve rasyonel akla ihtiyaç duymayışlarını sistemine dahil etmesidir. Çoğu okur felsefeyi duygusal ve sığ okuduğu için bu ontolojik bağlılığı kavrayamıyor, biyografi yazarı da bu hataya düşmüş.
Filozofun Hegel, Fichte ve Schelling’e yönelik sert saldırılarını yazar 'ad hominem' olarak adlandırmış. Ancak Schopenhauer’ın öfkesi sahte başarılara duyulan kıskançlık değil; felsefeyi para, ün ve devlet memurluğu için kullanan bu isimlerin hakikatten uzaklaşmasına duyulan entelektüel bir tiksintidir. Hegel'in mantık hatalarını 'Kuğunun da iki bacağı var, o halde sen bir kuğusun' basitliğine indirgeyerek çürütmesi, sığ görünse de Hegel felsefesinin kof mantığını vuran harika bir tespittir. Özetle; hayat hikayesi için okunabilecek bir kitap ancak yazarın araya sokuşturduğu cılız ve tutarsız yorumlar felsefi derinliğin yanında çok hafif kalıyor.
Bir kadın tarafından gerçekten sevilmenin yüce hazzını yaşayamayan Nietzsche 'nin, gerçek aşkı bulmaya çalışırken ruhundaki derin matemini ve zaman zaman yaşamdan kopan zihnini okurla müthiş bir şekilde buluşturuyor yazar.
Mutlaka okunmalı dediklerimden..
Reklam
"Dünyadaki mükemmel insan, kararsızlık yüzünden asla tereddüt etmeyen ve asla aceleci davranmayan insandır."
Arthur Schopenhauer
İnsanlar, çoğunlukla yüzeyselliğin dar kalıplarını kişilikleri zannederler. Derinlerine ulaşmaktan korkmayanlar, sabırla ruhun özünü inşa edenler, mükemmellik tanımına en yakışır nitelikteki kişilerdir.
Fadime Arslan
Puan vermedi
#OkudumBitirdim
Mutlu Olma Sanatı/ Arthur Schopenhauer
Arthur Schopenhauer ,dobra, net ve tartışmaya yer bırakmayan tarzı ile diğer yazarlardan çok farklı olduğunu ortaya koyan yazar. Modern çağda okuduğum kişisel gelişim kitaplarının tavsiyesi gibi "#iyihisset, #pozitifdüşün, #senüstünsün, " gibi altı doldurulamayan cümleler yerine insan varoluşunun acı, sıkıntı ve doyumsuzlukla örülü olduğunu kabul etmemiz gerektiğini vurgularken, acıdan kaçınmak yerine onunla nasıl baş etmemiz gerektiğini anlatıyor.
Kitapta Schopenhauer; aşırı hırsın, kıyaslamanın ve bitmek bilmeyen arzuların insanı mutsuz ettiğini belirtiyor. Yazara göre kişi, sahip olduklarının değerini bilmeli, kendi sınırlarını tanımalı ve başkalarının düşüncelerine gereğinden fazla önem vermemelidir.
Her sayfasında bak işte tam olarak duymak istediğim cümle budur diyerek okuduğum muhteşem tespitler ortaya koyan harika bir yaşam kılavuzu olmuş.
Bir insanın perişanlık, mutluluk ve ulaşabileceği yada ulaşamayacağı hedeflerini 50 kuralla bize hayatta kalmak için neşeli bir rehber sunuyor.
Seçkinlik ve Sıradanlık Üzerine
Seçkinlik ve Sıradanlık üzerine ilk başta bana biraz zor ve ağır bir kitap gibi geldi. Ancak okudukça yazarın aslında toplumdaki insanların düşünme biçimleri ve davranışları hakkında önemli şeyler anlatmaya çalıştığını fark ettim. Kitap, insanların sadece çoğunluğa uyup gitmek yerine kendilerini geliştirmeleri ve sorgulamaları gerektiğini vurguluyor.
Bazı bölümleri anlamak için birkaç kez okumam gerekti ama bu durum kitabı daha çok merak ettirdi. Okurken kendi hayatım ve çevremdeki insanlar hakkında da düşünme fırsatı buldum. Bence bu kitap, farklı bakış açıları kazanmak isteyen herkesin okuyabileceği düşündürücü bir eser. Genel olarak beğendim
Yorumlarına ve puanına bakarak kitaba büyük beklentilerle başlamıştım. Malesef hayal kırıklığı oldu. O kadar uzun cümleler kullanılmış ki konudan kopuyorsunuz bir süre sonra. Tekrar okuduğunuzda ise stoacı felsefecilerden farklı bir şey söylemediğini fark ediyorsunuz. 
Kendime Düşünceler i okuyan biri için tekrardan başka bir şey değil bu kitap. Yeni bir şey öğrenmedim. Akademik bir dil kullandığı için edebi bir tat almadım. Bunun dışında 'ne varlığa sevinen ne yokluğa yerinen' insan güzellemesi bana çok uzak olduğu için, kişisel olarak da hitap etmedi. Ben duygularını uçlarda yaşayan bir insan olarak ne yazarı sevebildim ne de stoacı felsefeyi. Felsefeye sıfırdan başlamak isteyenlere tavsiye edilebilir fakat tutkuyla yaşamayı seçen okurların pas geçebileceği bir çalışma.
Kendime Düşünceler i okuyan biri için tekrardan başka bir şey değil bu kitap. Yeni bir şey öğrenmedim. Akademik bir dil kullandığı için edebi bir tat almadım. Bunun dışında 'ne varlığa sevinen ne yokluğa yerinen' insan güzellemesi bana çok uzak olduğu için, kişisel olarak da hitap etmedi. Ben duygularını uçlarda yaşayan bir insan olarak ne yazarı sevebildim ne de stoacı felsefeyi. Felsefeye sıfırdan başlamak isteyenlere tavsiye edilebilir fakat tutkuyla yaşamayı seçen okurların pas geçebileceği bir çalışma.
Reklam
Reklam