selçuk EROL
@selcukerol
İnsan yaşamında eksik olanı her şey zannediyor.
ÖĞRETMEN
LISANS
ADIYAMAN
ADIYAMAN
26 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
"Hiçbir şey hayret verici değildi, her şey dogaldı."Huzursuzluk romaninda mülteci sorununa eğilen Livaneli bu romaninda da benzer bir konuya değinmiştir. Sorunlara parmak basarken çözüm önerisi sunmak yerine farkindalik oluşturmayı seçiyor. Çunku farkına varılmayan hirbir şeye çözüm sunulamaz. Kör gözüne parmağim şeklinde bir ideolojiyi dayatmıyor. Şu günlerde ülkemizin gündeminde olan göçmen sorununa esaslı bir dokunuşta bulunup maden şirketlerinin dağları, balık çiftliklerinin denizleri, turizm şirketlerinin koyları nasıl talan ettiklerini anlatıyor. Insanlar doğanın, denizin yavaş yavaş ölümünü izlerken bir yandan da göçmenlerin ölümüyle yüzleşiyor. Her şeye rağmen Türkiye belki de Livaneli'nin başka bir romanindaki "Son Ada" dır. Kim bilir. Hala Livaneli okumamıs varsa hayatlarında büyük bir eksiklik olduğunu bilsinler isterim.
Reklam
Açlık, Knut Hamsun'un 1890 yılında kaleme aldığı bir roman. Sonrasında yazdığı eserlerle de 1920 yılında Nobel kazanmış bir yazar kendisi.
Ahmet Cemal, yazar için Hamsun'un kahramanları
Toplum icerisinde bireyin ic sıkıntılarindan kaçma istegini, huzur arayısini konu edinerek siirlerini kaleme alan şair göge bakma duraginda da ayni sekilde ic huzuru ve rahatlamayi ele almistir. Yanliz bunu sadece kendisi icin degil beraberlik anlaminda göğe bakalim demistir.çunku huzur ve mutlulugu birlikte arama gayreti icerisindedir Turgut UYAR. Nitekim gökyüzü insanoglu varoldugundan beri hep huzur arama yeri teselli arama yeri olmustur.
Genel itibariyle siirlerde ritim yaratmak amaciyla sözler yinelenmistir. Bu durum seslendigi kisiye belli bir eylemi(göğe bakma) hatirlatmak ve bu yolla da istenilen eyleme mecbur etmek amaci tasimaktadir.
Şiirlerinde herkes ve biz karsıtligi cok belirgindir. Kan uyku, Geyikli gece, Terziler geldiler, Hizla gelisecek kalbimiz gibi siirlerinde bu özellik cok belirgindir.
"...Fakat içimizdeki ruh darlığı ve dışımızdaki sefalet,insanı bir malzeme gibi kullanmak itiyadımız ve bunun doğurduğu korku.Sonra bütün bunların hayatın zaruri tarafı olduğunu bilmek felaketini düşünün!Hepsi bir devrin sonunun yaklaştığını gösteriyor.Ben bir felaket de olsa onu bekliyorum..."(s.91)
Ahmet Hamdi Tanpınar/Huzur
