Sema Dağcı
@semadagci
Nil’in kaynaklarını keşfetmek gerçekten de gerekli miydi?.. Gerçekten de insanlığın mutluluğu için mi çalışmış olacaklardı?.. Afrika’daki ilkel topluluklar sonunda medenileştiklerinde daha mı mutlu olacaklardı?.. Hem medeniyetin Avrupa’dan çok orada olmadığından emin miydik? – Belki.– Peki yola çıkmadan önce biraz daha bekleyemez miydik?.. Afrika bir gün kesinlikle geçilecekti ve bu daha az tehlikeli bir yöntemle olacaktı... Bir ayda, on ayda, bir yıl dolmadan, bazı kaşifler bunu kuşkusuz başaracaklardı... 
“En derin kaygımızı sadece evrenin değil, ruhumuzun düzeni için de önemsiz bir olay olarak kabul ettiğimiz anda bilgeliğe adım atmışız demektir. Bunu kaygıyla iyice kuşatılmışken düşünebilen ise tam bir bilgedir. Acı çektiğimiz anlarda, insanoğlunun ıstırabı bir de sonsuz gelir. Ama insanoğlunun acısı sonsuz değildir, çünkü insana ait olan hiçbir şey sonsuz değildir, geniş düşünüldüğünde bizim açımızdan da, bizim olmak dışında herhangi bir değeri yoktur.”
“…kişi, ne yaparsa yapsın, hep, ya, bir şeylere --birilerine-
yaklaşıyor, ya da bir şeylerden -birilerinden- uzaklaşıyordur - hiçbir zaman, bir yerde -birileri ile birlikte- duruyor değil : hep yürüyor…”
Düşünme özgürlüğünün gerekli olmasının tek ya da başlıca nedeni, büyük düşünürler yaratmak değildir elbette. Tam tersine, ortalama insanların ulaşabileceği zihinsel düzeye ulaşmalarını sağlamak en az o kadar, belki de daha çok gereklidir.
“…acıya katlanma yolları, gerçek bir içsel başarıydı. Yaşamı anlamlı ve amaçlı kılan şey de, insanın
elinden alınamayan işte bu ruhsal (tinsel) özgürlüktür.
