Sen beni vatanın için terk ettin, ben seni kimin için terk edeyim?
Benim vatanım da sendin, canım da...
Gelen, geçen, koşan oynayan, bağıran çağıran... Her şey nasıl bu kadar hareketli olabiliyordu sen yerinde sayarken?
Sayfa 13
Reklam
geçmiş acıdır
gelecek bitmiştir
solgun bir evde
pişmanlık bile olmayan
bir yalnızlık
bütün sesleri mutsuzluğa çevirir
içinde bir yanlış adam
dışında bir sonsuz kadın
ilk insanın hayal kırıklığını
bir de sen salarsın dünyaya
Ama sana naçizane, küçük bir tavsiye verebilirim: Bırak kendinle cebelleşmeyi. Çöz hatıralarının zincirlerini. Bırak aksınlar. Sen sadece dur ve düşün. Ama hakkını vererek düşün. Sadece aklınla değil, kalbinle de düşün.
Sayfa 227 - APRIL Yayıncılık
Ey kalp! Ey çok sevmenin serserisi! Ey düş işçisi!
Aklı bağlamından koparan bir sen değilsin ki!
Yorgunum, kahvem çamur gibi
Batmaya da razıyım, artık beni anla
Yeter ki sen beni
Hiç yazamayacağım bir romanın kollarına atma.
Reklam
Reklam