Şenay Aydın
@senaydn61
Umutla bakabilmeyi hayata...
Öğretmen
Erciyes Üniversitesi/ İstanbul üniversitesi
Maviyle yeşilin ortak yeri
11 Temmuz
35 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnanacak başka ne kaldı ? Öyle olmak istiyordum.Öyle olmak için elimden geleni yapıyordum.Ama olamadım.Çünkü olamıyor insan...Bazı şeyleri unutamıyor.Unuttuğunu sansan bil, olmuşları olmamış sayıyorsun.Olanlar yüzünden değişmişsin,başka birisin artık.O değişiklik, o başkalık, silinip atılamıyor. Yaşamının... kişiliğinin bir parçası olarak kalıyorBir yerde belirliyor seni, biçimlendiriyor.
Halbuki mühim olduğu kadar hazin de olan,konağın ölüm tarihiyle, kolosal bir medeniyetin ölüm tarihinin de aynı zamana tesadüf etmiş olmasıydı. Evet, İbrahim Efendi konağında rengiyle, şekliyle,kokusuyla o sayısız,o hesapsız çiçeklerden bir çiçek açmış olan İstanbul medeniyeti de, bu arada son nefesini vermiş ve tarihin hafızasına malolmuştu. İşte asıl zeval bulan, asıl inkıraz eden buydu. Eğer temeller kaymamış, kökler kurumamış olsaydı, gene aynı topraklarda daha nice İbrahim Efendi konakları yeşerir, boy atar,çiçeklenir ve içinde doğup büyüdüğü medeniyet dünyasına rengini, kokusunu, ihtişamını salmakta devam ederdi.
Geçmişi denetim altında tutan, geleceği de denetim altında tutar; şimdiyi denetim altında tutan, geçmişi de denetim altında tutar. Üstelik geçmiş, doğası gereği değiştirilebilir olmasına karşın, hiçbir zaman değiştirilmemişti. Şimdi gerçek olan , sonsuza dek gerçekti. Çok basitti. Tek gereken,kendi belleğinize karşı sonu gelmeyen zaferler kazanmanızdı .
Perdede gerçekten kendimizi ve yaşadığımız hayatı görebilir miyiz ?
Belki de orada sadece görmek istediklerimizi,Özlem ve ihtiraslarımızı bulabiliriz.
İşte bu umutsuz çabadır.
Biz elbette biliriz ki aynada oluşan görüntüyü sağlayan şey aynanın arkasını kaplayan sırdır.
O sır bütün insanı ve hayatın her yanını kuşatmıştır.
