Ne dersek diyelim, ne iddia edersek edelim, dünya gerçekten çekip gitmekten çok öncesinde terk ediyor bizleri.
Daha önce çok meraklısı olduğumuz şeylerden, günün birinde artık gitgide daha az söz eder oluruz, ille de konuşmak gerektiğinde de zorlanırız. Hep kendi sesimizi duymaktan gına gelmiştir. Kısa keseriz… Vazgeçeriz…
Üstelik o Umutlarımıza, dejenere olmuş mutsuzluklarımıza, taşkınlıklarımıza ve yalanlarımıza heyecan katmak adına vardığımız şu noktaya gelebilme uğruna ne emekler harcadığımızdan ise hiç söz etmesek daha iyi olur.