Hafsanur
@seyyahmucahide
Kitap karakterleriyle kurduğu dünyada'
7 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Hasretinden Prangalar Eskittim
Dışarıda gürül - gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylım bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Reklam
TelepatiRoman
Puan vermedi
Beklentilerimin fazlasıyla üstünde bir kitaptı benim için. Yazarın çoklu evren teorisini ele alması, toplumun içerisinde bulunduğu hali şeffaf bir şekilde yansıtması gerçekten kitabı büyük oranda sürükleyici yapan etkenlerdi. Rahatsız edici tek nokta bence bazı soru işaretlerinin tam cevabını bulamamış olmasaydı. Evet, seri halinde olması bunu açıklar ama yine de temel bazı soruların cevap bulmasını isterdim. Çok fazla boşlukla bitti açıkçası. Süreç çok güzel ilerlerken sonuç kısmı bir boşluk gibi kaldı zihnimde. Alex ve Jenny'in birbirine olan hisleri güzeldi evet ama o kıyamet sahnesinde bile birbilerine olan aşklarını düşünmeleri bir tık rahatsız ediciydi. İnsanlar ölüyor, evrenin sonu geliyor, ölecekler ama hâlâ bir aşk derdindeler. Okurken bir tık sinir olmadım değil. Ama onun harici olay akışı, betimlemeler ve süreç çok güzel işlenmişti. En çok hoşuma gidense, yazarın evrenler arası geçişi çok iyi kullanmış olmasaydı. Bir boyuttan öbür boyuta geçişi anlatırken çok şeffaf geçişlerle işlemiş. O yüzden okurken anlam bozukluğu ya da zihin karmaşası yaşamadım. Uzun lafın kısası gerçekten ütopya çok güzel işlenmiş. Ara vermeden diğer seri okunursa belki daha az soru işareti kalabilir zihinde. Genel anlamda beğendiğim bir eser oldu.
Selametle...
Yakıcı sır/Stefan ZweigEdebiyat
Okurken sinirden kaç kez elimden bırakıp tekrar okumaya başladım inanın saymadım. Baron'a ayrı bir sinirlenirken Edgar'ın annesine apayrı bir sinirlendim. Ama klasik Zweig işte... Yine o psikolojik gerilimi iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Karakterleri ele geçiren tutku ve kıskançlık aşırıya gidip zehirli bir hâl almaya başladığı an fazlasıyla sinir yüklemesi ile karşı karşıya kalıyorsunuz. Yine sağlam bir psikoloji ile okuyun uyarımı yapmadan geçemeyeceğim...
Selametle...
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuRoman
Bu kitap benim için bir kere okuduktan sonra rafa kaldırılabilecek bir kitap değildi. Ve şöyle bir şey de var ki her okuduğum da yaptığım analiz, inceleme ve düşündüklerim sürekli farklılaştı. Biz okuyucular olarak genel manada analiz yapmayı bilmiyoruz ve bu yüzden kopyala yapıştır yönetimini kullanıyoruz. Özellikle Zweig kitaplarında bu çok büyük bir sorun. Bir süre sonra kitaplardaki normlar toplumun bakış açısında normalleşiyor ve bu da sıkıntılı bir toplumun oluşmasına ön ayak oluyor. Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu aslında düz bir bakışla okuyan okuyucular için imkansız bir aşkın mürekkebe damlaması şeklinde yorumlanıyor. Oysaki Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu "Aşk" kavramının peçe olarak kullandığı ve ana karakterin o peçenin altındaki intikam duygusuyla hareket etmesini anlatır. Mektuplarında kullandığı üslup okuyucuya güzelleme yapması konusunda zorluk çekmemesi açısından kolaylık sağlamış. Ve ana karakteri imkansız bir aşktan muzdarip bir Leyla olarak tanımlamak da tam da bu güzellemenin bir eseri olmuş. Oysaki karakterdeki takıntılık seviyesi ve tanrıya olan isyanı ve ruh halinin sevgiden çok intikam odaklı olması onu bir aşıktan çok ruhsal dengesi bozulmuş bir insan yapar. Kitabı okurken de bu ruhsal dengesizlik ve karamsarlık bir süre sonra beni de etkilemeye başlamıştı. Sözün özü sağlam bir ruh hali ve elinizde bir süzgeç ile okuyun bu kitabı derim. Hem kendi iç dünyanızı hem de toplumu korumak için bunun kesinlikle gerekli olduğunu düşünüyorum :D
Selametle...
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,7bin okunma