Kurşun kalemin hatırına beni anla Razıyım uçsun bu şiir silgi tozlarının kanatlarında. Toprağın seviyesine ineceğim Anlamalı beni mezarım da Bir uyağa takıldım, düşmeye razıyım Artık beni anla.
Güne Cicozlar
1 ayna yoruldu her gün yabancı yüzler taşımaktan içindeki sır dökülüyor şimdi bakan kendini görüyor ayna ise sadece yokluğu 2 toprak uyandı üstünde yürüyen ayakların yüküyle bizi taşıdığını sanıyoruz oysa o bizi sabırla biriktiriyor 3 bir nar açıldı içinde dünya kadar kan biz meyveyi değil kırılmayı yiyoruz 4 kapı gıcırtısı evin yaşlandığını söylüyor duvarlar daha az dayanıklı insanlar gibi her şey eskimeyi öğreniyor 5 kapı çalındı
Reklam
KARNE Ben mektepliyken de çok silgi tüketirdim Şıklardan en çok “hepsi”ni severdim Doğrular boğardı beni Hep yanlış yapmam bu yüzden belki Tek doğrum gözlerimdi onu da dört yanlış götürdü Geceler bilir geçirdiğim cinnetleri Beni ağlatacak kadar bir acın varsa Gel demiştim birilerine Gelişleri kalabalık oldu hep, bozgunuma milattır Gözler bilir aktığım şehirleri O günden beri matematiğim zayıf Dört işlemden birine çarpılırım hep Adım bölücüye çıktı bir zamanlar, tutanaklara geçti Dikenler erittim bedenimde toplamdan bir gül çıkaramadım Mizan bilir azaldığım demleri Kirliydi sayfaları tarihi sevmedim hiç Her savaşta yenilen bendim belki Hiç teslim olmadım ama Hiç merak etmedim Babil’in Asma Bahçeleri’ni Yine de sevdim her ihtilali Kan bilir aktığım nehirleri Psikolojide panik atak bir öğrenci oldum hep Nerde bir çift karagöz görsem hala öyleyim Kimse bilmez öldüğüm esmerleri
Sayfa 124 - Hicri İzgören:·Kitabı okuyor
Şiir
Ya ertesi güne devam etmezsem ruhumdaki bu hafifleme , ya uyku bir köprü değilde bir silgi ise…
Sayfa 220 - Metis·Kitabı okudu
Bir silgi gibi tükendim ben. Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım: mürekkeple yazmışlar oysa. Ben, kurşun kalem silgisiydim. Azaldığımla kaldım.
Sayfa 598·Kitabı okudu
Alıntı
İstanbul dilimde bir özlemdi, dinmeyen bir hasret. Uzaktan bakıyordum bunca sevdiğim, ilham bulduğum şehre. Her yanım yara bere. Yanlış sevdalar, yorgun hatıralar, üst üste arızalar. Elimde bir silgi, kendimi siliyordum satır satır; yeniden, taze bir enerjiyle yazabilmek için yıpranmış sayfalara.
Sayfa 82·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Reklam