Uyan kardeşim uyan
Benim ülkem felakete uyandı,
Çocuklar yetim, öksüz kaldı.
Analar, babalar evlatsız kaldı.
Sevgililer yârsız kaldı.
Benim ülkemde mutluluklar yarım kaldı...
Gök duydu da insanın acısını,
İnsan duymadı insanın feryadını.
Kuş bildi de yana yana uçmayı,
İnsan bilemedi insanın elinden tutmayı.
Dağ bastıda bağrına her canlıyı,
İnsan açamadı insana kapısını.
